به دليل ترتيب زمانيى كه ميان اين دو مسأله بوده و ثانيا به آن دليل است كه معراج و اسراء به خاطر همدردى و تسليت دادن به رسول خدا ( ص ) و انس آن حضرت با پروردگار خويش انجام گرفت و به نظر ما در اين سفر روحانى احساس تنهايى و غربتى كه با فقدان دو ياور براى رسول خدا ( ص ) به وجود آمده بود از ميان رفت و خداوند با اين سفر روحانى براى حبيب خود روشن ساخت كه او خود دوست و ياور بزرگ و او خود تنها حامى و نگهبان است و هيچ‌كس را جز او چنين چيزى نيست ، خواه دور باشد و خواه نزديك . ابن كثير در البداية و النهاية دربارهء ترتيب زمان ميان اين دو مسأله مىگويد : « يعقوب بن سفيان از زهرى روايت كرده است كه گفت : خديجه قبل از هجرت رسول خدا ( ص ) به مدينه و قبل از آن كه نمازهاى پنجگانه واجب شود ، وفات يافت . . . بيهقى نيز مىگويد : واقدى چنين مدّعى است كه خديجه و ابو طالب سه سال قبل از هجرت و سالى كه مسلمانان از شعب بيرون آمدند وفات يافتند و خديجه 35 روز قبل از ابو طالب بدرود حيات گفت . من مىگويم مراد روايان از وفات خديجه و ابو طالب قبل از آن كه نمازهاى پنجگانه واجب شود قبل از وجوب و تشريع اين نمازها در شب معراج مىباشد . بنابراين براى ما نيز شايسته‌تر آن است كه همان‌گونه كه بيهقى و ديگران ماجراى وفات اين دو را قبل از بحث معراج آورده‌اند ، اين بحث را قبل از پرداختن به آن مسأله ذكر كنيم » « 3 » . ابو طالب و ايمان او 280 - آن‌چه هيچ مؤمنى در آن ترديد و با آن مخالفتى ندارد اين است كه ابو طالب موضع قابل تقديرى در مقابل دعوت اسلامى داشت و مواضع او موضع كسى بود كه از حق حمايت و دفاع مىكند و در راه آن هر سختى و تنگنايى را پذيرا مىشود . چه او پذيرفت خود و بنى هاشم و بنى مطلّب در محروميّت به سر برند

--> ( 3 ) - البداية و النهاية ، ج 3 . ص 127 .