مىكشى ، درماندگان را در مقابل ناخوشيهاى روزگار يارى مىدهى » ، به زبان حال وى را آرامش مىبخشيد و در اين هنگام بود كه دل وى آرام مىيافت و بدنش نيز مىآسود و خاطر آزرده‌اش التيام مىيافت . عواطف اين همسر مهربان و مخلص در سخت‌ترين اوقاتى كه همهء اسباب و عوامل تشويش و نگرانى در كنار هم قرار مىگرفت ، در قالب خوشترين و با صلابت‌ترين گفته‌ها خود را نشان مىداد و بدين‌سان ، خديجه مصداق كاملى از مايه‌هاى اميد و آرامش شوهر بود ، آنجا كه قرآن كريم دربارهء زن مىفرمايد ؛ « از نشانه‌هاى او آن است كه براى شما همسرانى از خودتان بيافريد تا در بر او آرامش يابيد و ميان شما مودّت و رحمت قرار داد » « 2 » . آن‌گونه كه راويان به اين حقيقت رسيده‌اند « سال اندوه » سه سال قبل از هجرت و قبل از اعلام وجوب نمازهاى پنجگانه بود ، بنابراين نظر ، سال اندوه قبل از ماجراى معراج بوده است و به همين سبب نيز ما آن را قبل از پرداختن به بحث معراج آورديم . اين كه مىگوييم رخدادهاى « عام الحزن » قبل از معراج بود - اوّلا

--> اسلام ابو طالب به اين موضوع چنين پايان مىدهد : يكى از طالبيان در اين عصر كتابى در مورد اسلام ابو طالب تصنيف كرد و آن را براى من فرستاد و از من خواست تا به خط خود نظمى يا نثرى بر كتاب بنويسم و به صحّت اين امر و مورد اطمينان بودن ادلّه‌اى كه بر آن اقامه شده است گواهى دهم . من براى اين كه حكمى قاطع در اين باره ارائه دهم خود را در موقعيتى سخت يافتم ، چه از سويى در اين امر توقّف داشتم و از سويى ديگر [ روا نمىدانستم كه از تعظيم و بزرگداشت ابو طالب خوددارى ورزم ، زيرا مىدانم كه اگر او نبود ] اسلام پشتيبان و پشتوانه‌اى نداشت و نيز مىدانم كه حق او بر هر مسلمانى در دنيا تا قيام قيامت واجب است . بدين ترتيب بود كه پشت جلد آن كتاب چنين نوشتم : اگر ابو طالب و فرزند او نبودند دين قامت بر نمىافراشت آن يك در مكه او را در پناه خود گرفت و حمايتش كرد و اين يك در مدينه [ به حمايت او ] سختيها را در آغوش كشيد . عبد مناف عهده‌دار كارى شد و آنگاه رخت بربست و على ( ع ) آن كار را تمام كرد . . . » . - م . ( 2 ) - روم / 21 .