آيين برهمايى 5 - اگر سرزمين فارس را پشت‌سر گذاشته ، به ديگر نواحى شرق روى آوريم ، هند و توابع آن را مىبينيم . در آن جا ديانتى وجود دارد كه انسانها را به طبقات گوناگون تقسيم مىكند . در آن‌جا مردم در وظايف و حقوق يكسان نيستند ، بلكه دين برهمايى تفاوت طبقات مردم از نظر عبادت و نزديكى آنان به برهما يا خداى مهتر را مقرّر مىدارد . از آن جا كه از نظر معتقدان به اين آيين ، شغل يك امر ثابت در سلسله نسب خاندان تلقّى شده ، از پدران به فرزندان و از آنان به فرزندانشان منتقل مىشود ، مردم از نظر شغل ارثى خود به چهار طبقه تقسيم شده‌اند : طبقهء اوّل : اين بالاترين طبقه و طبقه برهمنهاست . برهمنها رجال دينى هستند كه به تبيين احكام آن مىپردازند . آنان بر اين پندارند كه از سر برهما ( خداى مهتر ) آفريده شده‌اند و به همين دليل برترين مردم هستند ، زيرا از برترين بخش پيكر خدا خلق شده‌اند . آنان به گمان خود ، خلاصهء نوع بشر ، عقل انديشمندان و سر پر تدبيرش مىباشند ، زيرا سر ، عنوان و مظهر همهء اينهاست . بنابراين ، اين طبقه سرآمد پيكر جامعه‌اند . طبقهء دوّم : طبقهء سربازان كه به گمان اين آيين ، از شانه و دستان برهما خلق شده و به همين سبب ، حاميان ، جنگاوران و خاستگاه قدرت در جامعه‌اند و در رتبه‌اى پايين‌تر از برهمنها و پشت سر آنها قرار دارند . طبقهء سوّم : طبقهء كشاورزان و پيشه‌وران كه از زانوهاى برهما آفريده شده‌اند . فاصله ميان اين طبقه با طبقهء قبل بسيار زياد است هر چند آن طبقه به دليل كمى فاصله با طبقه قبلى يعنى طبقهء اوّل به آن نزديك است و بلافاصله پس از آن قرار مىگيرد . طبقه چهارم : طبقه خدمتگزاران و بردگان . اينان به گمان اين آيين از پاى برهما خلق شده‌اند و به همين سبب پايين‌ترين و دورترين طبقات از هرگونه