پيشگفتار : جهان در هنگام بعثت آشفتگى فكرى 1 - در قرن پنجم ميلادى و سالهاى پس از آن ، جهان بشريت از بدى آكنده دلها در اضطراب بود و خواسته‌هاى نفس در جولان و بر مسند قدرت ؛ فرزندان آدم در اختلاف و تفرقه بودند تا آنجا كه قانون حاكم و جارى در همه‌جا آن شده بود كه : حق همان زور است و زور همان حق . بدين‌گونه انديشه‌ها تباه شده و اسباب و زمينه‌هاى تعالى درهم ريخته بود و بدين‌ترتيب ، فرزندان آدم هر آنچه را فطرت استوار ساخته بود از هم مىگسستند و روابط انسانى پيوندساز را از هم مىگشودند . عقل نيز در اين ميان از حكم راندن بر مردم ناتوان ماند و فرزند آدم آن را مركبى رهوار براى توجيه باطل و زشت جلوه دادن حق و به بازى گرفتن ميراث انسانى پيامبران پس از ابراهيم يعنى موسى و عيسى قرار داده بود و اينچنين مفاسد ، چهرهء تعاليم موسى و عيسى و ديگر پيامبران و رسل را تغيير داده بود . مسيحيان در مقابل حكومت امپراطوران سر فرود آوردند ، نه تنها آن را تبرئه كردند كه مورد حمايت نيز قرار دادند و خود متفرّق شدند و مشكلاتشان شدت يافت و خداوند تا روز قيامت در ميان آنان دشمنى انداخت . يهوديان نيز تعاليم موسى ( ع ) را دگرگون ساختند و پس از آن ، ذلت و