المسعودي ( مترجم : م . ابو القاسم پاينده )

307

التنبيه والإشراف ( فارسي )

ذكر روزگار مروان بن محمد بيعت مروان بن محمد بن مروان بن حكم كه كنيه‌اش ابو عبد الله و ابو عبد الملك و مادرش كنيزى زباده نام بود كه بابراهيم بن اشتر نخعى تعلق داشته بود بروز كشته شدن ابراهيم بدست محمد بن مروان رخ داد كه ابراهيم بر مقدمهء سپاه مصعب بن زبير و محمد بر مقدمهء سپاه برادرش عبد الملك بن مروان بود و بقولى زباد از ابراهيم آبستن بود و مروان را بر بستر محمد بن مروان بزاد ، بنى اميه خوش نداشتند كه كنيززادگان عهده دار خلافت شوند زيرا معتقد بودند كه ملكشان بدست كنيززاده‌اى منقرض مىشود و اين مروان بن محمد بود . بيعت او بروز دوشنبه چهاردهم صفر سال صد و بيست و هفتم انجام گرفت . مروان در حران جزيره اقامت گرفت . همهء پادشاهان بنى اميه كه پيش از او بودند در دمشق اقامت ميگرفتند و بعضيشان نيز مقيم باديه بودند . دوران مروان همه فتنه و جنگ بود و كارش سامان نگرفت . مردم حمص با او مخالفت كردند و از اطاعتش بدر رفتند كه چند بار بجنگشان رفت و آنها را محاصره كرد . مردم مصر نيز او را خلع كردند و سپاهى بدانجا فرستاد تا به اطاعت باز آمدند . سليمان و ابان پسران هشام بن عبد الملك و ديگر امويان با وى مخالفت