ذكر روزگار معاوية بن يزيد بن معاويه بيعت معاوية بن يزيد بن معاوية كه كنيه‌اش ابو عبد الرحمن بود و مادرش ام خالد دختر ابى هاشم بن عتبة بن ربيعه بود در همان روز مرگ پدرش يزيد انجام گرفت . وى را به تحقير ابو ليلى ميگفتند كه از سامان دادن كارها ، ناتوان بود و عربان مردان ناتوان را چنين نام ميدهند . شاعر دربارهء او گفته بود : « فتنه‌اى مىبينم كه ديگهاى آن ميجوشد و از پس ابو ليلى ملك از آن كسى است كه چيره شود . » وى در دمشق در ماه ربيع الاول سال شصت و چهارم بمرد و همانجا به خاك رفت . دوران وى چهل روز و بقولى كمتر يا بيشتر از اين بود . مردى ميانه بالا و لاغر و زرد چهره بود . كاتبانش زمل بن عمرو عذرى و سليمان بن سعيد خشنى و سرجون نصرانى بودند . نقش انگشترش « باللّه ثقة معاويه » و قاضيش ابو ادريس خولانى و حاجبش آزاد شدهء او صفوان بود .