ذكر روزگار مروان بن حكم بيعت مروان بن حكم بن ابى العاص بن امية بن عبد شمس بن عبد مناف كه كنيه‌اش ابو عبد الملك و ابو حكم و مادرش آمنه دختر علقمة بن صفوان بن اميه بود ، در رجب سال شصت و چهارم از پس كشاكشى دراز كه ما بين طرفداران بنى اميه بود و بعضى علاقمند توفيق او بودند و بعضى دل با خالد بن يزيد بن معاويه داشتند بيعت او انجام گرفت زيرا پس از معاوية بن يزيد بن معاويه كار آشفته شد و ضحاك بن قيس فهرى كه در آن وقت امير دمشق بود با عبد الله بن زبير بيعت كرد . نعمان بن بشير انصارى نيز در مصر و زفر بن حارث كلابى در قنسرين و ناتل بن قيس جذامى در فلسطين نيز چنين كردند و بر ديگر منبرهاى حجاز و مصر و شام و جزيره و عراق و خراسان و ديگر ولايتهاى اسلام نام او بود بجز طبريهء اردن كه حسان بن مالك بن بجدل كلبى از بنى حارثة بن جناب كه در آنجا بود نام او را به منبر نبرد و تسليم وى نشد و ميخواست براى خالد بن يزيد كه خواهرزادهء آنها بود بيعت بگيرد . آنگاه بنى اميه و پيروانشان و سران شام كه طرفدارشان بودند فراهم شدند و در بارهء بيعت گرفتن براى خالد بن يزيد مشورت كردند ، بعضىها فقط با بيعت گرفتن براى مروان موافقت كردند زيرا خالد طفل بود و مقاومت با ابن زبير نميتوانست