يمن رفتند . انوشيروان وقتى او را همراه سيف بن ذى يزن حميرى فرستاد تا او را بر ضد حبشيان كه بر يمن استيلا داشتند يارى كند مقام او را وهرز كرد ، و مسروق ابن ابرهة الاشرم آخرين پادشاه حبشى يمن را بكشتند و آنجا اقامت گرفتند . همهء شاهان حبشى يمن چهار كس بودند : اول ارياط و بقولى ابرهة الاشرم سپس ابرهه و او همان بود كه با فيل مذكور در قرآن سوى بيت الحرام رفت ، سپس پسرش يكسوم ، پس از آن مسروق كه او نيز پسر ابرهه بود . مدت پادشاهى آنها در يمن هفتاد و چند سال بود و حبشيان دريا را از ساحل حبشه به ساحل يمن از محل معروف به مندب عبور كردند كه دو كوه است و اين محل تنگترين گذرگاههاى اين درياست زيرا عرض آن فقط يك ميل است و بر ساحل يمن مخا بدان پيوسته است و غلافقه زبيد كه اكنون قلمرو ابن زياد است ، مجاور مخاست . بعضى ها « وهرز » را ديلمى ناميده‌اند از آن رو كه مرزبانى ديلم و گيل داشته نه اينكه اهل ديلم بوده است . و هم پيغمبر خدا صلى الله عليه و سلم ، دحية بن خليفه كلبى را كه دحية بن خليفة بن فروة بن فضالة بن زيد بن امرؤ القيس بن خزرج زيد مناة بن عامر بن بكر بن عامر الاكبر بن عوف بن عذرة بن زيد اللات بن رفيدة بن ثور بن كلب بود ، سوى هرقل پادشاه روم فرستاد و عمرو بن اميه ضمرى را سوى نجاشى اصحمة بن بحر ، پادشاه حبشه و علاء بن حضرمى را سوى منذر بن ساوى فرستاد كه از بنى عبد القيس بود ، و فرمانروائى بحرين داشت و سليط بن عمرو عامرى را بسوى هوذة بن على حنفى فرمانرواى يمامه و شجاع بن وهب اسدى را بسوى حارث بن ابى شمر غسانى فرستاد كه از جانب هرقل پادشاه روم حكومت دمشق و اطراف آن داشت و در جولان و مرج الصفر مقيم بود و حاطب بن ابى بلتعه لخمى و بقولى عبسى ، هم - پيمان بنى اسد بن عبد العزى را بسوى مقوقس مقرقب نونى سالار قبطان اسكندريه