و مصر فرستاد . نون طايفه‌اى از قبطانند . مسعودى گويد : ما اخبار اين رسولان را با كسانى كه سوى آنها فرستاده شدند با فرستادگان خليفگان و شاهانى كه از پس پيغمبر صلى الله عليه و سلم بوده‌اند و هيئت‌ها كه سوى شاهان و اقوام فرستادند ، تا وقت حاضر كه سال سيصد و چهلم و خلافت مطيع است ، در كتاب « فنون المعارف و ما جرى فى الدهور السوالف » آورده‌ايم . بقولى فرستادن كسان بسوى اين پادشاهان بسال ششم هجرت و پيش از فتح خيبر بود . پس از آن سفر جنگى عمر بن خطاب بود كه در ماه شعبان سوى محل معروف به تربه رفت كه در ناحيهء عبلاء در چهار منزلى و بقولى پنج منزلى مكه بر راه صنعا و نجران يمن است . پس از آن سفر جنگى ابو بكر بود كه در همين ماه به قصد بنى كلاب بن ربيعة ابن عامر بن صعصعة بن معاوية بن بكر بن هوازن بن منصور بن عكرمة بن خصفة بن قيس بن عيلان بن مضر بن نزار سوى ناحيهء ضريه رفت . پس از آن باز در همين ماه سفر جنگى بشير بن سعد انصارى خزرجى بود كه به قصد بنى مرة بن عوف بن سعد ابن ذبيان بن بغيض بن ريث بن غطفان بن سعد بن قيس بن عيلان بن مضر سوى فدك رفت و يارانش كشته شدند و او زخمدار شد . پس از آن سفر جنگى غالب بن عبد الله ليثى بود كه در ماه رمضان سوى ميفعه رفت كه آن سوى بطن نخل بناحيهء نقره ، مجاور نجد ، در فاصلهء هشت منزلى مدينه است . در اين سفر اسامة بن زيد بن حارثه مردى را كه لا إله الا الله گفته بود بكشت و پيغمبر صلى الله عليه و سلم او را در كشتن آن شخص ملامت كرد : زيد گفت : « اين كلمه را براى رهائى خود ميگفت . » پيغمبر گفت : « چرا قلب او را نشكافتى تا بدانى كه راستگو يا دروغگوست ؟ » و خدا عز و جل در اين باره آيه‌اى نازل كرد كه :