المسعودي ( مترجم : م . ابو القاسم پاينده )
212
التنبيه والإشراف ( فارسي )
حق همه مسلمانان يا بعضى از آنها دانستهاند : چون معتزله در مرجئه و فرقههاى خوارج ، ازارقه و اباضيه و صفريه و نجدات كه ديگر فرقههاى خوارج از اينها منتزع شدهاند ، و نابتيان و حشويان و ديگر فقيهان ولايات همه را در كتابهاى سابق آوردهايم . جمعى ديگر گفتهاند نخستين مردى كه به او عليه الصلاة و السلام ايمان آورد ابو بكر صديق عليه السلام بود . اين را از عمرو بن عبسه و جبير بن نفير و ابراهيم نخعى و ديگران روايت كردهاند . بعضى ديگر گفتهاند نخستين كسى كه به دو ايمان آورد زيد بن حارثه كلبى آزاد شدهء او بود . اين را از زهرى و عروة بن زبير و سليمان ابن يسار و ديگران روايت كردهاند . جمعى ديگر گفتهاند : مسلمان نخستين خباب ابن ارت از بنى سعد بن زيد مناة بن تميم بود و بگفتهء بعضى ديگر بلال بن حمامه بود . پيغمبر خدا پس از مبعث سيزده سال در مكه اقامت داشت . بسال دهم مبعث عمش ابو طالب در هشتاد و چند سالگى و همسرش خديجه دختر خويلد در شصت و پنج سالگى بفاصلهء سه روز از يك ديگر و بقولى بيشتر در گذشتند و اين يك سال و نيم پس از ابطال صحيفه و خروج بنى هاشم از حصار دره بود . مدت اقامتشان در حصار سه سال و بقولى دو سال و نيم و بقولى دو سال بود كه در اين اختلاف است . در همين سال كه سال پنجاهم مولد وى بود به طايف رفت بسال پنجاه و يكم سير شبانه بود كه ما بين فرقههاى امت دربارهء چگونگى آن اختلاف است . پس از آن او صلى الله عليه و سلم به مدينه مهاجرت كرد و بروز دوشنبه دوازدهم ماه ربيع الاول وارد آنجا شد ، در اين وقت پنجاه و سه سال داشت و اين بسال سى و چهارم پادشاهى خسرو پرويز بود . و على را بفرمود تا بماند و پس از او سپردههاى مردم را كه پيش او بود به آنها بدهد . او نيز سه روز پس از خروج پيغمبر ببود و همهء سپردهها را كه پيش وى بود