المسعودي ( مترجم : م . ابو القاسم پاينده )

213

التنبيه والإشراف ( فارسي )

بداد سپس به دو پيوست . پيغمبر صلى الله عليه و سلم پيش از هجرت به اصحاب خويش فرموده بود سوى مدينه هجرت كنند و دسته دسته برون مىشدند . نخستين كسانى كه بمدينه رسيدند ابو سلمه عبد الله بن عبد الاسد بن هلال ابن عبد الله بن عمر بن مخزوم و عامر بن ربيعه و عبد الله بن جحش اسدى و عمر بن - الخطاب و عياش بن ابى ربيعه بودند . پس از وصول بمدينه نخستين پرچمى كه پيغمبر خدا صلى الله عليه و سلم بست بسالارى حمزة بن عبد المطلب بود ، كه در ماه رمضان هفت ماه پس از اقامت مدينه وى را با سى سوار از مهاجران به عيص جهينه فرستاد تا راه را بر كاروانى كه از شام ميآمد و متعلق به قريش بود ببندد . و اين گروه به ابو جهل عمرو بن هشام بن مغيرة بن عبد الله بن عمر بن مخزوم بن يقظة بن مرة بن كعب بن لوى بن غالب برخورد كه سيصد مرد از اهل مكه همراه داشت ، دو گروه روبرو شدند اما جنگ نشد و حمزه در اين باب گويد : « بفرمان پيغمبر خدا نخستين كسى بودم كه اول بار پرچمى كه پيش از من نمايان نشده بر من افراشته شد » . پس از آن سفر جنگى عبيدة بن حارث بود كه در ماه شوال هشت ماه پس از اقامت مدينه سوى رابغ رفت كه بر راه مدينه به قديد است و تا جحفه ده ميل راه است و در آن جا بر سر آب معروف به احياء به ابو سفيان صخر بن حرب بن امية ابن عبد شمس بن عبد مناف برخورد كرد كه دويست مرد همراه داشت و عبيده شصت سوار از مهاجران همراه داشت در ميانه تيراندازى شد اما شمشير نكشيدند . نخستين كسى كه در اسلام تير انداخت سعد بن ابى وقاص مالك بن وهب بن عبد مناف بن زهرة بن كلاب بود كه در اين مقابله تيراندازى كرد و در اين باب گويد :