مدت گرفت . يوحناى انجيلى چنين گويد . از آميزش كورش با نسل داود اشعياى نبى پيش از اينها خبر داده بود . مقام دانيال روز به روز نزد كورش افزون مىشد تا آنجا كه سياست كشور خويش را به دو سپرد . روزى دانيال را غيرت به جوش آمد و بت معبود بابليان به نام بيل ( يا بعل ) را بشكست و اژدهايى را كه مىپرستيدند بكشت . پس دانيال مغضوب واقع شد و او را در چاهى كه هفت شير در آن بود افكندند . ولى دانيال از ورطه رهايى يافت و دشمنانش هلاك شدند . دانيال بر ساحل فرات خوابى ديد ، فرشتهء پروردگار مدت سالهايى را كه از اسارت باقى مانده بود و از ظهور حضرت مسيح و آلام و صعود او آگاهش كرد . دانيال ديده از جهان فرو بست . او را در قصر شوشن يعنى شهر شوشتر به خاك سپردند . كمبوجيه « 149 » پسر كورش او هشت سال پادشاهى كرد . يهوديث زن عبرى ، كه بر فرناى ماجوجى فرمانده سپاه كمبوجيه حيله كرد و سبب شد كه سر از تن آن مرد جدا شود و يهود از شرش در امان مانند ، در عهد او بود . زردشت ، معلم مجوسان ، در اين زمان بود . اصل او از مردم آذربايجان بود و بعضى گويند از بلاد آشور . بعضى گويند كه او از شاگردان الياى نبى بود . زردشت ايرانيان را از ظهور حضرت مسيح خبر داد و گفت نزد او هدايا و قربانيها برند و گفت كه در آخر الزمان دوشيزه‌اى شوى ناديده آبستن مىشود و به هنگام ولادت آن كودك ، ستاره‌اى پديد مىآيد كه در روز نور مىافشاند و در وسط آن چهرهء دخترى دوشيزه نمايان است و شما اى فرزندان من پيش از امتهاى ديگر از ظهور او آگاه مىشويد . چون ستاره را ديديد به آنجا كه شما را راه مىنمايد برويد و در برابر آن مولود سر فرود آوريد و هدايا و قربانيهاى خود تقديم كنيد . اوست كلمه‌اى كه در آسمان جاى دارد .