ابن خلدون ( مترجم : م . محمد پروين گنابادى )
766
تاريخ ابن خلدون ( مقدمه تاريخ ابن خلدون ) ( فارسى )
و پرندهاى را بر آن شكل ذبح كن و آن را به خون پرنده بيالاى و بدنبال ذبح اين مواد را بخور كن : سندروس [ 1 ] و كندر و صمغ رومى [ 2 ] و عود هندى ، و آن را بپارچهء حرير بپوشان ، حريرى سرخ يا زرد يا [ 3 ] نيلگون كه در آن رنگ سبز و تيره نباشد ، و آن را به نخهاى پشمى سفيد يا سرخ خالص مىبندى . و برج اسد بايد در طالعى باشد كه ( منجمان ) بيان كردهاند و آغاز ماه باشد كه شبها ماهتاب و روشن نيست ، و بدر بايد متصل به طالع سعد عطارد باشد و ساعت تنظيم و محاسبهء طلسم بايد در روز شنبه باشد » . مقصود از جملهء « بر حروف طاء گام نهادن » اينست كه حروف مزبور ميان دو پاى او باشد چنان كه گوئى روى آنها راه ميرود . و بعقيدهء من اين قصيده از نيرنگ بازيهاى دروغبافان است ، چه ايشان درين باره احوال غريب و اصطلاحات شگفتى دارند و كار دروغبافى و نيرنگسازى آنان به آنجا ميكشد كه منازلى مشهور و خانههاى معروف نظير اينها سكونت مىكنند و شهرت ميدهند كه در آن خانهها دفينههائى نهفته است و گودالهاى ( عميقى ) حفر ميكنند و بر آنها نشانهها و علائمى ميگذارند كه آنها را در دفاتر و كتب دروغين خود مينويسند . آنها كوتهخردان را باينگونه دفاتر ميفريبند و آنها را ميانگيزند كه آن خانه را كرايه كنند و در آن اقامت گزينند و چنين وانمود ميكنند كه گنجينهاى بزرگ در آن پنهان است
--> [ 1 - ) ] سندروس ( به دال مفتوح و راى مضموم ) صمغيست زرد رنگ كه آن را كهربا گويند و در برهان بفتح و در سراج نوشته كه سندروس صمغيست زرد رنگ كه روغن كمان و غيره از آن سازند و آن شبيه بكهربا باشد بلكه كهربائى كه درين ديار متعارفست از آن ساخته مىشود ( غياث ) . [ 2 - ) ] ترجمهء « ميعة » ( بفتح م - ع ) است كه بمعانى زير آمده است : عطرى نيك خوشبوى ، يا صمغ درختى كه از روم خيزد ، يا صمغ درخت سفرجل ( منتهى الارب ) . [ 3 - ) ] در چاپ ( ا ) و « ينى » بجاى : ( او ) ( لا ) آمده و ترجمهء بيت چنين است : از سرخ يا زرد نه نيلگون ، نه سبز در آن باشد و نه تيرگى .