فرزندانش را لعن مىكرد . وليد بن عقبهء تباهكار به معاويه نامه نوشت و او را به كشته شدن على - كه خداوند از او خشنود باد - تهنيت گفت : هان ، پيغام رسان معاوية بن حرب را / كه تو از جانب برادرى قابل اطمينان ، ملامت مىشوى . / روزگار را چنان گذرانده‌اى كه اشترى گشن در بند / و در دمشق نعره مىزدى ، چه مىخواهى ؟ / تا به امارت تو را تهنيت گويند / آنها كه بر اشتران لاغر عراقى سوارند / اشترانى كه در حركت و گردش‌اند / داستان تو و نامه‌نگارى به على / همچون داستان كسى است كه به دباغى پوستى پرداخته كه مدتى است فاسد شده [ 1 ] . خلافت على ( ع ) پنج سال بود و به علت گرفتارى جنگها نتوانست خود فراغتى براى گزاردن حج بيابد . خلافت حسن بن على آنگاه در كوفه با حسن بن على بيعت كردند و با معاويه در شام ، در مسجد ايليا . حسن ، قيس بن سعد را با دوازده هزار كس براى مقابله با معاويه فرستاد . معاويه آمد تا در جسر منبج فرود آمد و حسن بيرون آمد تا ساباط مداين ، همراه با چهل هزار تن كه تا پاى جان با او بيعت كرده بودند و او را بيشتر از پدرش دوست داشتند با شتاب راه خود را ادامه داد تا اينكه به ده شب به زمين كوفه رسيد . دو مرد در چپ و راست او قرآن مىخواندند و كعب بن جعيل [ 2 ] در اين باره گفته است : از پل منبج ، در دهمين روز ، در نخلستان مسكن / در پيرامون او قرآن مىخواندند . معاويه ، بسر بن ارطاة را در پيش فرستاد و ميان او و قيس جنگ و ستيزى بود . سپس صرف نظر كردند و به انتظار حسن ايستادند . گويند حسن چون نگريست و ديد كه خونها ريخته مىشود و حرمتها به باد

--> [ 1 ] از امثال عرب است . رجوع شود به المستقصى من امثال العرب ، زمخشرى ، چاپ حيدر آباد دكن 1962 ، ج 2 ، ص 216 . [ 2 ] از شاعران دورهء اسلامى است . وى شاعر معاويه و اهل شام بوده است و با معاويه در صفين شركت داشت . براى احوال او رجوع شود به معجم الشعراء مرزبانى ، تحقيق عبد الستار احمد فراج ، مصر 1960 ، ص 233 .