سخن او ابو سفيان را از عزم خويش بازداشت و بازويش ناتوان شد . سوارى از قبيلهء عبد القيس به نام نعيم اشجعى از آنجا مىگذشت تا از مدينه به ميره برود . ابو سفيان به او گفت : به محمد بگو كه ما آهنگ ايشان داريم . چون اين سخن را به حضرت گفت پيامبر فرمود : « حسبنا الله و نعم الوكيل . » ايشان به مدينه آمدند و شصت آيه از سورهء آل عمران فرود آمد در خصوص داستان احد از آيهء « ياددار كه بيرون شدى از خانه و كسان خويش تا براى مؤمنان نشستنگاههاى جنگ را بسازى و خدا شنوا و داناست » ( 3 : 117 ) . دربارهء احد اشعار بسيارى گفته شده است از جمله سخن كعب بن مالك كه از آهنگ بازگشت ابو سفيان و شمارهء ايشان ياد كرده ، گويد : هر گاه يكى از سواران ايشان مىآمد سخنش اين بود / كه آماده شويد در برابر آنچه فرزند حرب گرد آورده / و ما مردمى هستيم كه كشته شدن را ننگ نمىشماريم / براى هر كس كه به حمايت ما بپردازد و آن كس كه حمايتش واجب است . / اگر فرزندان حرب پيروز شوند ما بد سخنى نمىكنيم / و از پنجه‌هاى جنگ ايشان هراس نداريم / پس آمديم به سوى موجى از دريا كه در ميانش / احابيش بودند ، زره پوشيده و زره ناپوشيده / سه هزار تن بودند و ما ششصد - يا اگر / بيشتر بگويم - هشتصد تن بوديم از برگزيدگان [ 1 ] . و ابن الزبعرى در اين باره گويد : اى غراب بين ! كوشش خويش را به سامان رساندى ، بگو / كه تو از كارى انجام شده سخن مىگويى / شمشيرها در شانه‌هاى ايشان مىگذاريم / و بدين گونه جنگ دو روى دارد / نيكى و بدى را نهايتى است / و اين هر دو برابرى و روياروى شدن است / آنچه بخشيده شدند ، بسيار اندك و ناچيز است / و گور ثروتمند و تهيدست يكسان است / هر شادى و زندگانيى زوال‌پذير است / و حوادث روزگار همه را بازيچهء خود مىكند / از من به حسان بگو نشانه‌اى . / چرا كه شعر تشنگيها را فرو مىنشاند / تا چند جمجمه‌ها را در دامن كوه ببينيم / و دستها و پاهايى كه بريده شده است / و زره‌هاى زيبايى كه تهى مانده / از رزمندگانى كه در نبردگاه كشته شدند ؟ / از ساكنان

--> [ 1 ] اين ابيات كه مؤلف به طور پراكنده از قصيدهء كعب بن مالك نقل كرده به ترتيب ابيات ، 1 ، 22 ، 24 ، 37 ، 41 قصيدهء اوست و از اين روى چندان پيوستگى معنوى ميان ابيات آن نيست . براى تمام قصيده و بعضى از اختلافات در ضبطها رجوع شود به : ديوان كعب بن مالك ، ص 223 .