و پاكيزگى ستايش مىكند . اين ديدارها بيشتر در ناحيهء ماسبذان و مهرجان‌قذق ( بخشى از ولايت لرستان ) بوده است . [ 1 ] 5 ) در خوزستان مؤلف يك چند در خوزستان بوده است و در شوش با محمد بن خالويه ديدار داشته و از او سماع حديث كرده است . [ 2 ] 6 ) در فارس در فارس ، در ناحيهء جور ( فيروز آباد ) به ديدار آتشگاهى بسيار كهن رفته و در آنجا ، موبد آتشگاه كتاب ابسطا ( اوستا ) را نزد مؤلف آورده و عباراتى را در حوزهء الهيات آيين زردشتى بر او قرائت كرده و به زبان فارسى ( درى ) كه مؤلف با آن آشنا بوده است ، آن عبارات كهن را تفسير كرده است . [ 3 ] 7 ) در جنديشابور هنگام سخن گفتن از مانى مىگويد : « و صلب بباب جنديسابور فهو اليوم يسمّى بباب مانى . » [ 4 ] يعنى « او را بر دروازهء جنديشاپور به دار آويختند و امروز به نام دروازهء مانى خوانده مىشود . » از نوع تعبير او چنين دانسته مىشود كه گويى آنجا را ديده است . 8 ) در مكّه از خلال مطلبى كه از شخصى به نام ابو عبد الله الاندلسى نقل مىكند مىتوان دانست كه او يك چند در مكّه بوده است ، زيرا مىگويد : « و سمعت ابا عبد الله الأندلسى بمكّة . . . » [ 5 ] 9 ) در عراق در ناحيهء عراق از بودن در « بصره » و « تكريت » و « بلد » ياد كرده است ، از جمله مىگويد : « در

--> [ 1 ] البدء ، ج 3 ، ص 122 . [ 2 ] همان جا ، ج 5 ، ص 149 . [ 3 ] همان جا ، ج 1 ، ص 62 و 63 ، هواربيت نار خوز ثبت كرده و ترديدى نيست كه بايد جور باشد كه همان گور است و نام قديمى فيروزآباد است و آتشگاه كهن آنجا معروف بوده است . [ 4 ] همان جا ، ج 3 ، ص 158 . [ 5 ] همان جا ، ج 4 ، ص 65 .