نبود از اهل كتاب كه نگرود به دو پيش از مرگ خود » ( 4 : 159 ) گفته‌اند مقصود عيسى است به هنگام فرود آمدنش و خداى تعالى گفته است : « بلكه برداشت او را خداى عزّ و جل به سوى خود و نه كشتند او را و نه بر دار كردند و ليكن پوشيده كرده شد بر ايشان » ( 4 : 159 ) و اهل كتاب را در اين اختلاف نيست كه او آمده است ، و استدلال ايشان اين است كه در كتابهاى پيامبران دوازده‌گانه آمده است كه « من خواهم فرستاد نزد شما پيامبر را پيش از آمدن پروردگار . » و در كتاب شعيا آمده است : « اى بيت لحم ! از تو بيرون خواهد آمد آن صديق مخلص كه راستى در هميان اوست ، و حق در روزگاران او ، كه گرگ و ميش را آشتى دهد و كودك با افعى كرّ بازى كند و عيسى در نزد شما مسيح است و دجال مسيح است و آن دو مسيح‌اند و به روزگار او يأجوج و مأجوج خروج خواهند كرد . » گويند او از فرزندان شعيا بن افرائيم خواهد بود . و اهل تأويل دربارهء او اختلاف كرده‌اند . بيشتر گفته‌اند كه او عيسى ( ع ) است بعينه ، كه به دنيا باز مىگردد . و گروهى گفته‌اند معنى فرود آمدن عيسى اين است كه مردى در فضل و شرف همانند او ، خروج خواهد كرد مثل اينكه در حق آدمى نيك و خير گويند كه او فرشته است يا در حق آدم بدكار گفته مىشود كه او شيطان است . منظور تشبيه است نه اينكه عين يك ديگرند . و بعضى گفته‌اند روح او ، در پيكر مردى به نام عيسى ، خواهد آمد و خداى داناتر است . طلوع خورشيد از مغرب بعضى از مفسران در آيهء « آن روز كه بيايد برخى از نشانهاى خداى تو سود ندارد هيچ تنى را ايمان او كه نگرويده بود از پيش » ( 6 : 158 ) گفته‌اند كه مقصود طلوع خورشيد است از مغرب . و از ابو هريره روايت شده‌ايم كه گفت : سه چيز است كه چون آشكار شود هيچ كس را ايمان آوردن ، ديگر ، سودى نخواهد داشت : طلوع خورشيد از مغرب و جنبنده ( دابّه ) و دجّال . در وصف طلوع خورشيد از مغرب چنين گفته‌اند كه چون شبى فراز آيد كه در بامداد آن خورشيد از مغرب طلوع كند ، به زندان افتد ، و آن شب به درازاى سه شب خواهد بود . گويند در اين شب ، آدمى آنچه هر شب از قرآن قرائت مىكرده است قرائت مىكند و به بستر مىرود و بيدار مىشود و ستارگان راكدند و شب همچنان شب است . يكى به ديگرى مىگويد : « آيا هرگز چونين شبى ديده‌ايد ؟ » آنگاه خورشيد از مغرب طلوع مىكند به مانند درفشى سياه تا به ميانهء آسمان رسد ، سپس باز گردد و در مسيرى كه پيش از آن در آن مسير بوده است جريان يابد ، در آن هنگام باب توبه تا رستاخيز بسته خواهد شد . و از على ( ع ) روايت شده است كه گفت : آنگاه خورشيد ، به مدت صد و بيست سال از