حسين گفت : عمرو ، از من يكى از اين سه سخن را بپذير ، مرا رها كن تا باز گردم ، يا با شما خواهم جنگيد تا كشته شوم يا اين كه مرا نزد يزيد ببريد ، دستم را در دست او قرار خواهم داد و هرطور كه خواست در مورد من حكم كند . عمرو بن سعيد در پس عبيد الله فرستاد و وى را از سخنان حسين آگاه كرد ، و خواست كه حسين را نزد يزيد ببرد . شهر بن حوشب ، به عبيد الله گفت : خدا تو را بر دشمنت مسلط كرده است ، تو مىخواهى او را نزد يزيد ببرى . به خدا سوگند ، اگر او را نزد يزيد ببرى ، هيچ گزندى از يزيد به او نخواهد رسيد ، و نزد يزيد به مقامى دست خواهد يافت كه تو هرگز به آن مقام دست نخواهى يافت و هيچ كس ديگر نيز به آن مقام نخواهد رسيد . به او اجازهء هيچ كارى را نده مگر اين كه حكم تو را بپذيرد . عمرو بن سعيد در پاسخ حسين جواب منفى داد : مگر اين كه حكم مرا بپذيرى . حسين نيز در جواب عمرو گفت : رأى و نظر فرزند زن زناكار را بپذيرم ؟ نه ، به خدا سوگند ، قبول نخواهم كرد . مرگ براى من شيرين‌تر است . عمرو بن سعيد در جنگ با حسين به كندى حركت مىكرد ، عبيد الله نيز ، شهر بن حوشب را نزد عمرو بن سعيد فرستاد و فرمان داد : عمرو با حسين جنگ كند و اگر از جنگ خوددارى كرد او را بكش و خودت بر جاى عمرو قرار گير . همراه عمرو بن سعيد سى مرد از قريش كه اهل كوفه بودند نيز حضور داشتند . آنان به عمرو بن سعيد گفتند : دخترزادهء رسول خدا سه پيشنهاد براى شما دارد و شما هيچ يك از آنها را نمىپذيريد . آن گاه آن سى مرد قريشى به حسين پيوستند و همراه وى شروع به جنگ نمودند . مردى از كوفه ، عبد الله بن حسين بن على را ديد كه بر اسب سوار شده است ، وى از زيباترين مردم بود . مرد كوفى گفت : من بايد اين جوان را بكشم . به او گفته شد : واى بر تو ، از كشتن او چه چيزى به دست مىآورى ، او را رها كن . مرد كوفى بر عبد الله بن حسين حمله كرد ، و با ضربه‌اى دست عبد الله را از بدن جدا كرد و با ضربه‌اى ديگر او را كشت . همراهان حسين همگى كشته شدند . كشته‌شدگان آن روز عبارتند از ، حسين بن على و عباس بن على ، عثمان بن على ، ابو بكر بن على و جعفر بن على ( مادر آنان ام البنين دختر حرام كلابى بود ) ، ابراهيم بن على ، مادر وى كنيزى بود . عبد الله بن على و پنج تن از پسران عقيل . دو پسر از عبد الله بن جعفر به نام‌هاى عون و محمد . سه نفر از بنى هاشم . كسانى كه در