الشيخ محمد تقي فلسفي

240

الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع )

5 - من لم يعرف نفسه بعد عن سبيل النّجاة و خبط في الضّلال و الجهالات . « 1 » آن كس كه خود را نشناسد از راه سعادت و نجات دور افتاده و به بيراههء گمراهى و نادانى دچار شده است . در اين روايات پايهء سعادت و اساس خوشبختى بر خودشناسى استوار شده است . كسى كه خود را نشناخته است و بارزش واقعى خويش واقف نيست هرگز بكمال لايق انسانيت نميرسد ، آن كسى كه از ذخائر خداداد و سرمايه‌هاى نهانى خود خبر ندارد نميتواند باحياء آنها قيام كند و استعدادهاى خفته را بيدار نمايد و از قوه بفعليت بياورد . عن علىّ عليه السّلام قال يا كميل : ما من حركة الّا و انت محتاج فيها الى معرفة . « 2 » على عليه السّلام به كميل بن زياد فرمود : هيچ حركت و فعّاليتى نيست مگر آنكه تو در انجام آن بعلم و معرفت نياز دارى .

--> ( 1 ) غرر صفحهء 706 ( 2 ) تحف العقول ، صفحهء 171