57 . حماقت [ الحمق ] تمناى تمجيد لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِما أَتَوْا وَ يُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِما لَمْ يَفْعَلُوا فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفازَةٍ مِنَ الْعَذابِ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ . آنان كه بزشتكاريهاى خود مسرور و شادمانند و دوست دارند مردم آنها را به كارهاى نيكى كه انجام نداده‌اند تمجيد و ستايش كنند گمان مبر كه آنها را از عذاب الهى رهائى است ، براى آنان عذاب دردناك مقرر است . عن علىّ عليه السّلام : رضاء العبد عن نفسه مقرون بسخط ربّه . « 1 » على عليه السّلام ميفرمود : خوى ناپسند از خود رضائى ، آدمى را بغضب خداوند بزرگ نزديك مىكند . قال على عليه السّلام : طلب الثّناء لغير استحقاق خرق . « 2 » على عليه السّلام فرموده است : تمناى تمجيد نابجا از مردم داشتن ابلهى و حماقت است .

--> ( 1 ) غرر الحكم صفحهء 424 ( 2 ) غرر الحكم ، صفحهء 470