على 15 بن ابو طالب حسن 14 النقيب ببلخ ابن ابو على عبيد اللّه 13 بن ابو الحسن محمد 12 الزاهد ابن عبيد اللّه 11 بن على 10 بهرات ابن ابو القاسم على 9 مذكور ، كه شايد على 10 كه اينجا نوشته در هرات بوده همان باشد كه ما فخر الدّين على 10 نوشتيم ، و نواده‌اش ابو الحسن محمد 12 الزاهد ابن عبيد اللّه 11 بن على 10 همان باشد كه ما نور الدّين ابو الحسن 11 بن على 10 نوشتيم و عبيد اللّه 11 ساقط شده باشد . و ما اين نسب را از « كتاب آقاى خاتون‌آبادى ( 1316 ) » نقل كرده و در تلقب بعضى از قدماء آنها بدانچه نوشتيم و در اسماء بعضى از متأخرين آنها اشكالى كه هميشه داشته‌ايم داريم . و به‌هرحال ، مير سيد على 33 پلا سيد فرزندانى داشته : يكى مير محمد مهدى 34 كه در ( 1322 ) بيايد ، و ديگر مير ابو طالب 34 كه در عمود اين نژاد افتاده . و سيد محمد تقى 38 پدر صاحب عنوان از اهل علم و عبادت و شاگرد آقا سيد على قزوينى ( 1298 ) بوده چنان‌كه عمش سيد مرتضى 38 نيز از اهل ورع بوده . و خود سيد محمد صاحب عنوان از اجلهء علماء فقه و اصول در طهران بود ، و شرح احوالش در رساله‌ئى كه خود تأليف كرده و اينك ذكر مىشود نوشته ، و از آن چنين برآيد كه وى در اين سال در قريهء آخوند محله از توابع سخت سر تنكابن كه آن را رامسر مىگويند از بطن دختر آقا سيد محمد هاشم تنكابنى ( 1262 ج 5 ش 1026 ) متولد شده ، و چندين نفر از بنى اعمام آقا سيد هاشم مرقوم را در آن رساله نوشته كه از علما بوده‌اند : اول آقا سيد ابو الحسن تنكابنى كه بعدا قزوينى شده ، و شايد وى همان دائى ميرزا محمد باشد كه در ( 1302 ) اشاره به دو مىشود . دويم مير عبد الباقى كه مسجد و مدرسه‌اى در قريهء آخوند محله مرقومه ساخته . سيم آقا سيد مرتضى كه با سمو مقامى كه داشته شعر هم مىگفته و مرائى چندى بنظم آورده . چهارم آقا سيد صادق . پنجم آقا سيد على . و به‌هرحال ، مرحوم سيد محمد بطورىكه خود در آن رساله نوشته در هفت‌سالگى در نزد شيخ رجبعلى نامى به خواندن قرآن پرداخت و پس از يك سال از آن فارغ شد و در آن اوان مادرش وفات كرد ، و وى بعد از تعلم كتب فارسى در حدود هيجده‌سالگى به تحصيل علوم عربى مشغول شد و چندى در نزد 2 سيد حبيب اللّه و 3 سيد احمد فرزندان سيد على و 4 سيد ابراهيم