و نخستين زوجهء او دختر حاجى شيخ عبد الحسين يزدى است . ( 1345 ) ، و از او دخترى داشت كه زوجه شيخ محمد تويسركانى گرديد . و نيز دو پسر بنام آقا مرتضى كه از علما و محصلين قم بشمار آيد و آقا مهدى از صاحب عنوان بازماند . و نوادهء دختريش آقا احمد غروى فرزند شيخ محمد مرقوم نيز از محصلين آن مكان مقدس است . * ( 1331 - تولد شيخ عبد المجيد همدانى ، ره ) * وى فرزند عبد الوهاب و عالمى ورع و فقيهى كامل بوده ، و همانا در اين سال ( چنان‌كه در « نقباء البشر : 1224 ش 1755 » فرموده ) متولد شده ، و علوم مقدماتى را در نزد چندين نفر از اهل فضل تحصيل نموده ، در حدود 1298 بعراق عرب رفت ، و سالى چند در كربلا ماند و آنجا بمحاضر دروس فاضل اردكانى و حاج شيخ زين العابدين مازندرانى رفت ، و بعد از وفات آنها بنجف مشرف شد و در نزد حاج ميرزا ميرزا حسين خليلى و ديگران درس خواند ، و در سنه هزار و سيصد و شانزده بأمر اين استاد راد بهمدان برگشت و بوظائف شرعيه پرداخت ، و در سنه 1326 كه آن جناب وفات كرد باز به زيارت مشرف شده و بهمدان برگشت و بخدمات دينيه پرداخت ، و هم در سنه 1338 به زيارت آمده و بازگشت . و اين بزرگوار از عباد اوتاد و بر جانبى عظيم از تقوى و عبادت و صلاح بوده ، و از استاد خليلى خويش علاوه بر مراتب علمى در بعضى از مقامات عملى فيض‌ياب گرديده چندان كه بعضى از كرامات و قضايا و ملاقات حضرت حجت ( عليه السلام ) را بوى نسبت داده‌اند ، چنان كه مؤلف « نقبا » مىفرمايد : چون مرا با وى علاقهء دوستى و برادرى بود وقتى از وى خواهش كردم كه چيزى از آنها را براى من بگويد ، وى فرمود در سنه 1299 من از كاظمين پياده به زيارت عسكريين روانه شدم و چون نيم فرسنگ از خان مشاهده كه كنون نيز موجود و ايستگاه قطار است گذشتم ، سخت از پيادگى و تشنگى به زحمت افتادم و از قافله عقب مانده و راه را گم كردم و ترسى تمام در خود يافته و به ائمه ( عليهم السلام ) براى نجات از آن متوسل شدم كه ناگهان دو نفر پيدا شده و از آبى