چندان‌كه از خواص شيخ انصارى بشمار آمد و حضرتش را بوى توجهى تمام بود و با احتياطى كه در اجازات داشت اجازهء غرائى به دو مرحمت فرمود ، و پس از ماندن ساليانى در نجف چشمش آب آورد و ناچار براى معالجه بايران آمده و بتبريز رفت و پس از اندكى رخت بمشهد كشيد و آنجا بفيض تدريس موروثى آستان قدس سرافراز گرديد ، و همى باقامت جماعت و منبر و موعظت روز گذرانيد تا چشمانش نابينا شد و منزويا در خانه نشست تا عمر را بپايان رسانيد ، و در مدت عمر چندين كتاب تأليف كرده : اول « تقريرات دروس » اساتيد خود در مباحث و مسائل متفرقه كه آنها را متفرقا و مشوشا در چندين جلد بدون تهذيب و ترتيب نوشته و خود موفق به ترتيب و تنقيح آن نگشته بدين تفصيل : « ج 1 » در طهارت و نماز و زكات و خمس و روزه . « ج 2 » نيز در وضو و نماز و زكات و روزه و حج . « ج 3 » باز در طهارت و معاملات از بيع و غيره . « ج 4 » ايضا در متاجر و بيع و خيارات . « ج 5 » در ضمان و حواله و كفاله و صلح و طلاق و منجزات مريض و لقطه و أحكام اولاد و رضاع و عصير عنبى و اجرت بر عبادات . « ج 6 » در اجاره و وقف و غصب و صيد و ذباحه . دويم « حاشيه بر شرح لمعه » كه آن را در « الذريعة » ذكر كرده . سيم « مجموعه‌اى در رسائل و مسائل متفرقه فقهيه » كه بعضى ناقص و بعضى تمام و همه مشوش و نامرتب است و در « فهرست » مذكور ( ص 425 و 26 ) ذكر كرده . چهارم « رساله‌ئى در بيع معاطات » كه در ( ص 429 ) گفته . پنجم « رساله‌ئى در شك و سهو امام و مأموم » ( در ص 432 ) . و بالاخره او در ماه رمضان المبارك سنه هزار و سيصد و يازده - مطابق ( حوت 1272 - حمل 1273 ) ماه برجى - در مشهد وفات كرد و هم آنجا در دار الضيافه مباركه دفن شد . و برادر وى كه فرزند ديگر حاجى سيد صادق باشد ، مرحوم ميرزا اسماعيل رضوى است كه در ( 1242 ) بيايد .