ابن ميرزا يوسف 27 نقيب الاشراف طباطبائى ( ره ) است . ميرزا يوسف 27 نقيب الاشرف در ( ج 2 سال 1213 ش 196 ص 482 ) گذشت . نواده‌اش ميرزا محمد على قاضى 29 از علماء عهد خود بوده ، و در اواخر زمان صفويه كه دولت عثمانى موقتا بر آذربايجان مستولى شد ؛ از ظلم آن جماعت بقتل رسيد ، چنان كه در « الذريعة 8 : 299 » فرموده ، و در « شجره‌نامهء سادات وهابىها : 19 و 20 و 27 » سه پسر از وى آورده كه ما يكى از آنها را كه ميرزا حسن 30 ( يا ميرزا محسن 30 ) است و او را با اعقابى قليل در ( ص 19 ) ذكر كرده ، در اين كتاب در عنوانى ديگر نام نمىبريم . و يكى ديگر را كه ميرزا صدر الدّين 30 است و در ( ص 27 ) نوشته در ( 1246 ) ذكر مىكنيم . و ديگرى را كه در عمود اين شجره افتاد و پدر صاحب عنوان است و در ( ص 20 ) آورده ، اينجا نوشته و چنين گوئيم كه : فرزند ديگر آن جناب : مرحوم ميرزا محمد قاضى از علما و قضاة بوده ، و به‌طورىكه در « شجره‌نامهء سادات وهابىها : 34 » نوشته ، در سنه 1150 نادر شاه قضاوت شهر تبريز را بوى وا گذاشته ، و او از مصادر عامه و أركان آن شهر بشمار مىآمده ، و « كتابى در فقه » تأليف كرده ، انتهى . و چنان كه در « الذريعة ( جلد و صفحه مرقوم ) » فرموده در سنه 1176 وفات كرده ، و در « شجره‌نامه » نوشته كه قبر وى در شهر تبريز نزديك دالان ميرزا رضا ، مشهور و مزارى معرف است . و أولاد ذكورش منحصر است بميرزا محمد تقى قاضى 31 ، زيراكه روزى وى در مجلس نادر شاه حاضر بود كه مقصرى را آوردند و بأمر نادر ، بيك نحو هولناكى بقتلش رسانيدند ، و مرحوم قاضى از مشاهدهء آن يك ترس فوق‌العاده و علت مزاجى پيدا كرد كه پس از آن ديگر فرزند بهم نرسانيد ، و فقط مرحوم ميرزا محمد تقى را كه قبلا متولد شده بود از اولاد ذكور برجا نهاد ، انتهى . و فرزندش ميرزا محمد تقى قاضى 31 مذكور صاحب عنوان از علماء آذربايجان و داراى علوم معقول و منقول بوده ، و مقام علمى و عملى و دولتى و ملتى وى در آن مملكت شايان بسى توجه و اعتبار است . وى در أوائل عمر بعتبات عاليات رفت و آنجا در نزد مرحوم شيخ محمد مهدى فتونى