و آقا محمد باقر بهبهانى ، چنان كه در « شجره‌نامهء سادات وهابىها : 34 و 35 » فرموده درس خوانده و از استاد اول مذكور باجازه‌ئى كه به خط آن جناب و مورخ بسال 1173 مىباشد سرافراز شده ، و در حدود سنه 1175 بتبريز برگشت و از طرف كريم خان بمنصب قضاوت نائل گرديد ، و در زمان وى اعتبار أسناد شرعيه آن مملكت به مهر وى و ميرزا عطاء اللّه شيخ الاسلام ( كه در ج 2 سال 1213 عنوان 196 ص 478 گذشت ) بوده ، و از مراجعهء ببعضى أسناد و قبالجات معلوم مىشود كه مرحوم قاضى با مهر خودش ملك مىخريده ، و از اين قضيه عجيب كه در خصوص احدى از رؤسا و مصادر عامه ، هيچ تاريخى نشان نمىدهد ؛ وجاهت و مقبوليت و موثوقيت و حسن سيرت و سريرت وى نيك معلوم مىشود . و بالاخره ، وى در اين سال وفات كرد و در باغ دمشقيه - چنان كه در « هدية لآل العباء : 36 » نوشته - دفن شد . و تمام طايفهء قضاة و شيخ‌الاسلامىهاى تبريز بوى منسوب و از اولاد او منشعب گرديده‌اند ، چنان كه در « شجره‌نامه : 35 » نوشته ، و در ( ص 20 و 21 و 22 و 26 ) چهار نفر فرزند از او آورده : اول ميرزا باقر 32 . دويم ميرزا رحيم 32 . سيم حاجى ميرزا على اصغر شيخ الاسلام 32 . چهارم حاجى ميرزا محمد مهدى 32 ، و شرح احوال اين چهار نفر به ترتيب مذكور در سال‌هاى ( 1276 ) و ( 1254 ) و ( 1278 ) و ( 1241 ) بيايد . * ( 290 - تولد شيخ محمد حسن ، آل ياسين كاظمينى - ره ) * در « حاشيه جاربردى بر مقدمه ابن حاجب » در خط نوشته كه : هرگاه لفظى را كه مىخواهند تصوير كنند مسماى ديگرى به آن ناميده شده ، مانند اينكه مردى به يسن موسوم شود ؛ در آن دو مذهب است . بعضى آن را يسن مىنويسند ، چنان كه مصنف ( يعنى ابن حاجب ) آن را اختيار كرده ، و بعضى ياسين بر صورت مسمايش مىنويسند ، انتهى . و به‌هرحال ، مرحوم شيخ محمد حسن ، فرزند شيخ ياسين بن شيخ محمد على بن شيخ محمد رضا بن شيخ محسن كاظمينى ، و خود از اعاظم علما و افاضل فقهاء عصر خود بوده ، و در زهد و تقوى مقامى سامى داشته . و شرح احوالش در « احسن الوديعه 2 : 20 » و « نقباء البشر :