و اساتيد درس وى : صاحب « ضوابط » و صاحب « جواهر » بوده‌اند ، و مرحوم حاجى ميرزا حسين نايب الصدر كه در ( 1326 ) بيايد و ملا محمد على خوانسارى كه در ( 1254 ) بيايد نزد او درس خوانده‌اند . و آن جناب در بامداد روز پنجشنبه بيست و هفتم ماه محرم الحرام سنه هزار و سيصد و شش - چنان كه در « المآثر » فرموده - مطابق ( . . . ) ميزان ماه برجى ، در طهران وفات كرده ، و پس از اقامت مجالس فاتحه در طهران بلكه در جمع بلاد ايران ، روز غره صفر جنازه‌اش را با ازدحام عام برداشته و در شاه عبد العظيم ( ع ) در مسجد عتيق بين الحرمين دفن كردند . و تاريخ وفات وى بدين نحو از روز و ماه قمرى چنان كه ديدى در « المآثر » است ، ليكن در « مقباس الهدايه » در ماه صفر اين سال نوشته ، و البتّه اشتباه است ؛ زيراكه پس از وفات در 27 محرم تا رفته خبر باصفهان برسد ماه صفر درآمده ، خصوصا اينكه ديدى حمل جنازه او بشاه عبد العظيم ( ع ) نيز در غره صفر بوده . و چندين نفر فرزند پسر و دختر از وى بازمانده ، و از پسران يكى حاجى شيخ عبد الحسين بوده كه در « المآثر : 159 » عنوانى دارد و در آن فرمايد كه در دار الخلافه سمت امامت جماعت دارد . و ديگر حاجى شيخ جعفر كه در ماه صفر سنه 1313 وفات كرده و در شاه عبد العظيم ( ع ) در مقبرهء ناصر الدّين شاه دفن است ، چنان كه در « تاريخ سرتيپ » نوشته . و ديگر شيخ محمد تقى معروف بحاجى آقا كه در سنه 1304 كتاب « تحقيق الدلائل » پدر بزرگوار را چاپ كرده . و از دختران يكى زوجهء بحر العلوم بن حاجى آقا محمد بن آقا محمود بهبهانى كه در ( 1271 ) بيايد بوده ، و ديگرى زوجه شيخ محمد مهدى لاريجانى كه در « المآثر : 175 ستون 1 » عنوانى دارد و فرمايد : در قصبهء حضرت عبد العظيم فقيهى جليل الشأن است . * ( 285 - تولد مرحوم شيخ درويش على حائرى - رحمه اللّه ) * وى فرزند حسين بن على بن محمد بغدادى و خود از علماء أعلام است كه در اين سال