متولد شده و چندين كتاب تأليف كرده : اول كتاب « اجوبهء حائريه » در انتصار مذهب جعفريه . دويم كتاب « بغية الطلب » در شرح زيارت ماه رجب ، كه اولش اين است « الحمد للّه الذى أشهدنا مشهد أوليائه فى رجب » . سيم كتاب « تنبيه الغافلين » در اخلاق و اصول دين ، كه آن را از « معين الواعظين » خود كه اينك ذكر مىشود استخراج كرده . چهارم . كتاب « جوهر الثمين » چنان كه در « فوائد الرضويه 1 : 176 » فرموده . پنجم كتاب « غنية الاديب » در شرح مغنى اللبيب . ششم كتاب « معين الواعظين » . و آخر ، پس از مدت پنجاه و هفت سال قمرى عمر ، در سنه هزار و دويست و هفتاد و هفت - چنان كه در « الذريعة : 4 ش 1987 » فرموده - در كربلا وفات نمود . و فرزندش احمد در ( 1262 ) بيايد . * ( 286 - وفات مستورهء ، شاعرهء كردستانى ) * وى به‌طورىكه در « الذريعة 9 : 1033 شماره 6733 » فرموده ، نامش ماه شرف خانم دختر ابو الحسن بيك بن محمد قادرى است كه در اين سال متولد شده ، و پس از بلوغ به ازدواج خسرو خان اردلان بن امان اللّه خان والى آن ولايت درآمده ، و « ديوانى » شامل بيست هزار بيت ترتيب داده كه دو هزار بيت آن را يحيى معرفت كردستانى در سنه 1305 در 106 صفحه در طهران بچاپ رسانيده ، و از آن جمله قطعه‌ئى است كه آن را در ماده تاريخ مسجد سنندج كه آصف خان در سال 1254 بنا نموده گفته ، انتهى . و ظاهرا قادرى نسبت بشيخ عبد القادر گيلانى باشد كه وى در طريقت بر مذهب او بوده « 1 » .

--> ( 1 ) قادريه از اهل سنت و جماعتند . پس عنوان اين شاعره در كتاب « الذريعة » بر خلاف وضع اصلى كتابست كه براى ذكر آثار شيعه مىباشد . م .