سنه 1234 قمرى مطابق سنه 1197 شمسى يك شنبه غره محرم الحرام ( . . . ) عقرب ماه برجى * ( 457 - وفات حسينعلى شاه عارف اصفهانى ) * در جلد اول سال 1202 ( ص 128 ش 74 ) نوشتيم كه وى از رشته دخترى اولاد مرحوم شيخ زين الدّين بن عينعلى خوانسارى است و احوالش را حواله بدين سال نموديم . اينك گوئيم كه او مرحوم حاجى محمد حسين ، خواهرزادهء شيخ زين الدّين مذكور بوده كه نامش را بنام نامى اين دائى بزرگوار اضافه نموده و - بقانون اضافه در عبارات فارسى - او را حاجى محمد حسين شيخ زين الدّين بكسر نون حسين - مىگفته‌اند ، و خود جامع علوم شرعى و عرفانى و شاگرد دائى مذكور خود بوده ، كه هم موعظه و امامت جماعت مىكرده و در مدارس بدرس و بحث اشتغال داشته ، و هم خدمت نور عليشاه و بعضى ديگر از صوفيه آن عصر سر سپرده ، و نور عليشاه در سنه 1212 وى را در قصبه زهاب در محضر مريدان خود خليفة الخلفا نمود ، و او بدان عنوان سالكين آن طريقه را ارشاد و دستگيرى مىفرموده ، و تأليفاتى هم دارد از آن جمله : « رساله‌ئى در رد پادرى نصرانى » كه وى نامش هنرى مارتين و لقبش پادرى بوده ، و شبهاتى در دين اسلام وارد آورده و كتابى در آن باب بنام ، « ميزان الحق » تأليف كرده ، و چندين نفر از بزرگان ردودى بر او نوشته‌اند كه در « الذريعة 10 : 214 و 15 » ذكر شده ، و در احوال بعضى از آنها اشاره بدان شده و مىشود .