و بالاخره ، حسينعلى شاه در شب چهار شنبه يازدهم ماه محرم الحرام اين سال - مطابق ( . . . ) عقرب ماه برجى - در كربلا در موقعى كه به نماز مغرب مشغول بود به فجائه وفات نمود ، و در بيرون دروازهء به سمت نجف بمسافت دويست و هفتاد و چهار گام مدفون شد ، و بعد از آن مسجدى بنام حاجى سيد كاظم رشتى در آن محل ساخته شده كه اينك قبر وى در يكى از زواياى آن مسجد افتاده . و اعقاب وى تاكنون در اصفهان موجوداند ، و يكى از آنها جناب شيخ محمد حسن معروف به سه‌چهارى است ( كه مقصود دوازده امامى از حاصل ضرب سه در چهار باشد ) ، و وى از طلاب اصفهان و مجاز از جناب آقا نجفى مرعشى است ، و كتابى بنام « پرسش يك طبيعى و پاسخ آن » در رد طبيعيين تأليف كرده كه در « الذريعة » نام آن برده نشده ، زيراكه در حين تأليف الذريعة ( ج 3 ) هنوز آن كتاب تأليف يا منتشر نشده بوده . و نسب خود را بدين‌ترتيب شفاها براى اين فقير تقرير نمود ، كه وى فرزند ميرزا هاشم بن محمد ابراهيم بن آقا محمد حسن بن آقا محمد ابراهيم بن حسينعلى شاه مرقوم است ، و پس از دوسه سال بار ديگر اظهار داشت كه آقا محمد ابراهيم اول پسر حسينعلى شاه نيست ، بلكه پسر حاجى محمد صادق بن آقا محمد بيدآبادى است ، انتهى . و ما نتوانيم اظهار نظرى در اين مورد بنمائيم . * ( 458 - وفات حاجى محمد حسين خان قاجار ) * * ( فخر الدوله مروزى ) * حاجى محمد حسين خان ، فرزند بيرامعلى خان عزالدين‌لو ، و از اعيان امراى دولت قاجاريه ، و اهل خير و صلاح بوده ؛ چنان كه مدرسه‌اى در طهران ساخته كه تاكنون بعنوان مدرسه خان مروى يا فخريه در آن شهر معروف است ، و مرحوم ملا على اكبر بن محمد كتابى بعنوان « تجويد القرآن » بنام وى تأليف نموده . و در پنجشنبه بيست و يكم ماه جمادى الاولى اين سال - مطابق ( . . . ) حوت ماه برجى - وفات كرده ، چنان كه در « الذريعة 3 : 371 ش 1350 » قمرى آن را فرموده ، و تطبيق با شمسى آن از اين است كه در « تاريخ قاجاريه : 184 » نوشته