* ( 438 - وفات ملا محمد اسماعيل ازغدى خراسانى ) * وى ( چنان كه در « تاريخ علماء خراسان : 59 » فرموده ) فرزند ملا حسن ، و خود از عرفا و مرشدين سلسله صوفيه ذهبيه بوده ، و رساله‌هائى در طريقت و توحيد تأليف كرده ، و شعر هم مىگفته و تخلص وجدى ( يا كامل ) مىنموده ، و در اين سال وفات كرده ( چنان كه در قصيده « قلندرنامه » و كتاب « مجمع الفصحا 2 : 557 » نوشته ) . و در « مطلع الشمس 2 : 416 » در سنه 1231 گفته ، و در قبرستان قتلگاه مشهد دفن شده . * ( 439 - وفات ميرزا محمد حسن ، قتيل هندى ) * وى از شعراى هندوستان است كه در دهلى نشو و نما نموده و نخست مذهب برهمنى داشته و سپس مسلمان شده و بلكهنو هجرت كرده ، و چندين كتاب تأليف فرموده : اول كتاب « چهار شربت » كه منظومه است . دويم « ديوانى » مرتب در أشعار . سيم كتاب « شجرة الأمالى » كه نيز بنظم است . چهارم كتاب « نهر الفصاحة » در قواعد فارسى . و او در اين سال ( چنان كه در « ريحانة الادب 3 : 280 » نوشته ) وفات كرده . * ( 440 - وفات امير كبير سيناوى مالكى ) * امير كبير نامش محمد بن محمد بن احمد بن عبد القاهر بن عبد العزيز بن محمد ازهرى ، و ملقب و مشهور بأمير كبير بوده و از علماى مالكيه بشمار مىرفته . شرح احوالش