عبارت ( قط ذو الفقار ) را آورده كه 1227 مىشود ، و در كاظمين تأليف كرده . چهارم كتاب « أنموذج المرتاضين » . پنجم كتاب « ايقاظ النبيه » كه در صدر عنوان گفتيم كه نواده‌اش سيد ابراهيم احوال او را در آخر آن نوشته . ششم كتاب « البرهان » در تكليف و بيان كه آن را « البرهانية » نيز گويند ، انجام تأليفش آخر صفر سنه 1209 . و ميرزا على محمد باب حواشى بر آن نوشته و در آنها اعتراضاتى بر مؤلف آورده ، و شاگرد مؤلف ميرزا محمد باقر رشتى در شرحى كه بنام « الكلمات الحقانية » بر آن نوشته آنها را دفع كرده . هفتم كتاب « امكان حصول العلم من خبر الثقة العامى » كه در « الذريعة 15 : 104 » نوشته . هشتم كتاب « التحفة » در يك دورهء ابواب فقه تماما . نهم كتاب « تحفة الامين و الدر الثمين » در اجوبهء مسائل أمير محمد امين خان بن امير مصطفى خان همدانى در شبهات اعتقاديه ، چنان كه در « روضات » است ، و در « الذريعة 3 : 421 » و ( ج 8 : 76 ) نوشته كه وى آن را « در ثمين » ناميده و لقبش را « تحفة الامين » ذكر كرده . دهم كتاب « تسلية القلوب الحزينة » كه بمنزله كشكول و سفينه و غيره و در متفرقات است چنان كه در « روضات » فرموده ، و در الذريعة 4 : 179 » نوشته كه آن ده جلد است در هشتصد هزار بيت ، و شاگردش ملا فتحعلى در « فوائد شيرازيه » فرموده كه آن دوازده جلد و در مطاوى آن ردودى بر مجتهدين دارد ، انتهى ما فى « الذريعة » . يازدهم كتاب « تقويم الرجال » . دوازدهم كتاب « الحجر الملقم » ( براء مهمله چنان كه در « روضات » است ) . و در « الذريعة 6 : 266 » الحجز - بزاى - ازآنجا نقل كرده ) و در غلطنامه آن را خطا دانسته و همان راء مهمله را درست گرفته . سيزدهم كتاب « حرز الحواس » از وسوسهء خناس كه در آخر آن فروق بين أخباريين و اصوليين را ذكر كرده و شمارهء آنها را بسى و نه رسانيده . چهاردهم كتاب « حسن الاتفاق » در تحقيق صداق . پانزدهم كتاب « حقيقة الاعيان » در معرفت انسان ، انجام تأليف آن سنه 1224 .