و آنها بآل على نيز معروف و به چند شعبه منقسم شده‌اند ، بعضى در شام و نواحى آن ، و بعضى در نواحى حله بوده‌اند ، و يكى از اين شعبهء نواحى حله ، مرحوم شيخ خضر بن يحيى بن سيف الدّين ( چنان كه در « نقباء البشر : 1437 » نوشته ) بوده از اهل قريهء جناجيهء حله . در « اعيان الشيعة » فرمايد : جناجيه ( كه آن را جناجيا نيز گويند ) بفتح جيم و نون و الف و كسر جيم ديگر و ياء مثناة تحتانى مفتوح و هاء ( يا الف ) ديهى است از أعمال حله كه اهل آن‌همه آل على مىباشند ، و أصل آن قناقيا بقاف است كه أعراب آن را بناء بقاعده ابدال قاف بجيم جناجيا مىگويند ، انتهى . و اين شيخ خضر از علما و زهاد عصر خود بوده . در « روضات : 53 » نوشته كه مرحوم سيد هاشم نجفى ( كه خود واحد و فريد دهر بوده ) فرموده : كسى كه مىخواهد به روئى از روهاى بهشت بنگرد به روى شيخ خضر نگاه كند ، و همانا نسبت ملاقات او با حضرت حجت ( عج ) يا خضر يا هر دو با هم بوى داده شده ، و باب حضرت سيد الشهداء و ساير ائمه ( ع ) بر او گشوده مىشده ، انتهى . و او در ماه رجب سنه 1180 تقريبى وفات كرده و در نجف در ايوان طلا نزد قبر علامهء حلى دفن شده ، و چهار فرزند داشته كه از براى هريك اعقابى كثيره بهم رسيده : اول شيخ حسين كه جد آل خضرى است . دويم شيخ محمد كه جد آل علوى است . سيم شيخ جعفر كه صاحب اين عنوان است . چهارم شيخ محسن كه جد آل شيخ راضى است و در سال ( 1290 ) ذكرى از او مىشود . اينك گوئيم مرحوم شيخ جعفر ( اعلى اللّه مقامه ) از مشاهير علماء عصر خود و فقيهى بغايت متتبع و متبحر و بزرگوارى در نهايت عظمت و جلالت و غايت فضيلت و نبالت بوده ، و شعر هم مىگفته ، و شرح احوالش در چندين كتاب به نظر رسيده يا مختصر عنوانى براى او منعقد نموده‌اند ، همچون « روضات الجنات : 152 » و « قصص العلماء : 145 » و « مستدرك الوسائل 3 : 397 » و : الكرام البررة : 248 » و « منتخب التواريخ ، باب سيم : 127 » و « هدية الاحباب : 178 » و « شمس التواريخ : 15 » و « لباب الالقاب : 22 » و آنچه از همهء آنها با ملاحظه بعضى از مواضع ديگر برمىآيد آنكه : او در سنه هزار و صد و پنجاه و شش - مطابق ( سال 1121 - 1122 ) شمسى - در نجف متولد شده ، و در نزد آقا محمد باقر بهبهانى و پدر خود و شيخ محمد تقى دورقى و سيد صادق فحام