و شيخ عبد الرحيم خود از علما و فقها بوده ، و در اين سال در كرمانشاه متولد شده ، و به‌طورىكه در « فهرست كتابخانه مباركه رضويه ( على صاحبها آلاف الثناء و التحية ) 5 : 276 » و بعضى از مواضع ديگر از آن جمله « الذريعة 8 ش 974 » نوشته‌اند ؛ علوم مقدماتى و سطوح فقهيه و اصوليه را در كرمانشاه و بروجرد خواند ، آنگاه در سنه 1255 بنجف رفت ، و آنجا چندى در نزد شيخ حسن بن شيخ جعفر و صاحب « جواهر » درس خواند تا بدرجهء اجتهاد نائل گرديد ، و از اين دو استاد راد و همچنين از حاج ميرزا علينقى طباطبائى كربلائى و حاج ملا اسد اللّه بروجردى باجازت سرافراز شد و بكرمانشاه بازگشت و آنجا مرجعيتى تامه بهم رسانيد ، و سال‌ها بقضاء و افتاء و تدريس و تأليف و ارشاد و هدايت بسر برده ، و چندين كتاب تأليف كرد : اول كتاب « دقائق الاصول » در اصول فقه ، شش هزار بيت . دويم كتاب « سر الاسرار » در مصيبت پدر ائمهء اطهار ( عليهم السلام ) . و آخر ، پس از مدت هشتاد و چهار سال قمرى عمر ، در سنه هزار و سيصد و پنج هم در كرمانشاه وفات كرد . و جسدش را با جسد فرزند عالم رشيدش مرحوم شيخ عبد العلى كه چند روزى پس از وى وفات كرده بنجف حمل و در وادى السلام دفن كردند ، و فرزند ديگر او شيخ محمد هادى است كه در ( 1288 ) بيايد . * ( 303 - تولد امير عبد القادر الجزائري حسينى ) * وى فرزند محيى الدّين بن مصطفى است كه جدش مصطفى مرقوم مانند آباء خود از علماء أعلام و مرجع احكام بوده ، و قريه‌اى بنام قيطنه در ايالت و هران در مملكت الجزاير احداث نموده . فرزندش سيد محيى الدّين ( كه پدر صاحب عنوان باشد ) نيز مردى عالم و وجيه در قوم خود بوده .