پرسيد نخست از دل ما * هر تير ستم كه از كمان جست ايضا : كرده با مهر تو يكباره فراموش مرا * دل ما را ستم سنگ‌دلى در كار است ايضا : عجب از جنس وفا آيدم و طالع خويش * كه در اين شهر نگاريش خريدار آمد ايضا : آمدم تا كه ز دام تو رهانم دل را * او رهانا شده ، من نيز گرفتار شدم و اين شاپور قاجار صاحب عنوان چنان‌كه گفتيم نامش شيخ علىميرزا و تخلصش شاپور است كه در مجمع هم وى را در حرف شين عنوان كرده ، و غير از شاپور ميرزا فرزند ديگر فتحعلى شاه است كه او نامش شاپور بوده ، و طبق جلد قاجاريه « ناسخ : 247 » در شب 4 شنبه 13 رجب سنه 1222 متولد شده ، و مادرش طبق همان جلد ( ص 256 ) خواهر نصير خان شيركوهى رشتى بوده ، و اين شيخ علىميرزاى صاحب عنوان بنص اين جلد « ناسخ : 245 » چهل و شش نفر فرزند داشته كه 25 تن آنها پسر و 21 تن دختران بوده‌اند ، و از پسران يكى نواب حاج فضل اللّه ميرزا است كه بمرقومات جلد مذكور « ناسخ : 245 » مادرش زنى از تركمان بوده ، و خود چنان‌كه در « طرائق الحقائق 3 : 194 » نوشته مردى درويش مسلك و ارادت خدمت مرحوم رحمتعلى شاه ( كه در سال 1208 ج 1 ص 28 شماره 131 گذشت ) داشته ، و ما در آن عنوان ( ص 36 ) او را ذكر كرديم . در طرائق جلد و صفحه مرقومه فرمايد : وى در شيراز از خدمت رحمتعلى شاه بشرف توبه و تلقين ذكر و فكر مشرف شد ، و هم آنجا توطن نمود ، و بعد از مدتى دختر آقا محمد حسن تاجر كرمانى را كه مادرش خديجه بيگم دختر رحمتعلى شاه بود به عقد ازدواج خود درآورد ، و بعد از آن خدمت دلالت و بعضى از خدمات شخصيه بوى مرجوع شد ، و آخر - الامر بخطرات نفسانى گرفتار گرديد و ادعاء طلب از مرشد خود نمود ، با آنكه وقت ورود بشيراز جز لباس بر ، چيزى نداشت ، تا در 5 ج 1 سنه 1277 بموجب صلح‌نامه‌ئى كه نوشته شده عمل آنها خاتمه يافت ، و بعد از آن از اين حركت پشيمان شد و توبه نموده و مقبول افتاد ، ليكن ديگر روز خوش نديد ، و اندكى پس از وفات حضرت رحمت به مكه رفت و از طرف عراق عرب بملاير كه وطن اصلى او بود باز آمد و آنجا وفات كرده و در قم دفن شد ، و فرزندى از او بازماند بنام محب‌على ميرزا كه در تلگراف‌خانه شيراز خدمت