العلية » در تنقيح جمله‌اى از ادلهء شرعيه ، تأليف ملا محمد تقى هروى كه در ( 1299 ) بيايد . و چندين نفر از علماء در نزد او درس خوانده يا از او روايت مىكنند : اول مرحوم حاجى سيد حسين كاشانى كه در ( 1296 ) بيايد . دوم مرحوم ملا على مدد كاشانى كه در ( 1270 ) بيايد . سوم مرحوم حاجى مير محمد على كاشانى كه در ( 1294 ) بيايد . مرحوم حاجى ملا محمد مهدى پس از مدت پنجاه و نه سال قمرى عمر در سنه 1268 چنان‌كه در لباب فرموده وفات كرد ، و نعش وى را بقم برده و در مقبره‌ئى معروف نزديك بقعهء ابن بابويه دفن كردند ، و در « الذريعة » جلد و صفحه و شمارهء مرقوم فرمايد : وى در سنه 1278 بعد از برادر خود حاجى ميرزا أبو القاسم رئيس بوده و سال‌ها پس از اين تاريخ وفات كرد ، انتهى . و ظاهرا قول الذريعة درست ، و أرقام هندى لباب ( چنان كه در برادرش حاجى ميرزا ابو القاسم نيز نظير آن را گفتيم ) آحاد و عشراتش جابجا شده يعنى بايد 1286 باشد . و به هر جهت ، وى فرزندان چندى بازنهاد ؛ اول حاجى ملا محمد على كه عالم فاضل فقيه بوده و در سنه 1285 وفات نموده ، و تاريخ فوتش بدين‌طور در « لباب الالقاب ، باب 9 ص 106 » نوشته ، و قدرى با وفات پدرش در 1286 كه ما استظهار نموديم خوب نمىسازد و اگرچه ممكن و كثير النظير است ، و خلاصه وى در مدرسهء مذكورهء پدر خود در مقبره‌ئى مخصوص دفن شد و فرزندش ميرزا محمد حسين در ( 1319 ) بيايد ، و فرزند ديگر او ( خواهر ميرزا محمد حسين ) زوجه مرحوم ميرزا حبيب اللّه مؤلف لباب بوده ، چنان كه در آن كتاب ( ص 70 ) فرموده . دوم ملا احمد كه در « الذريعة » جلد و صفحه و شماره مرقوم فرمايد : تملك خود را نسبت بنسخه‌ئى از تنقيح پدر خود نوشته . سوم ميرزا ابو القاسم كه در نجف مجاور بوده ، و در سفر هند در سنه 1345 وفات نموده ، و فرزندش شيخ باقر صيدلى در نجف ساكن و نسخه‌اى از « محرق القلوب » جدش به خط پدرش در نزد او بوده ، چنان‌كه نيز در « الذريعة » جلد و صفحه و شماره مرقومه فرموده .