هفتم قدسى گنجه‌ئى كه در ( 1231 ) بيايد . هشتم قدسى مشهدى كه نامش حاجى محمد خان و در « مطلع الشمس 2 : 440 » ذكر شده وفاتش سنه 1065 . نهم قدسى يزدى كه نامش سيد محمد بوده و در حدود 1356 يا 1357 وفات نموده ، چنان‌كه در « تاريخ يزد » تأليف آيتى نوشته . دهم قدسى ديگرى كه در « جنگ بهترين اشعار » بنام مير حسن أشعارى از او آورده . * ( 135 - وفات منت شاعر مشهدى - ره ) * وى نامش مير قمر الدّين و در أصل از مشهد و ساكن دهليه و مداح ژنرال انگليس فرمانفرماى دهلى بوده ، و او در صلهء يك قصيده دو هزار روپيه بوى داده ، و اين شعر از اوست : نقدى به كف نبود بجز آبرو مرا * آن هم ز دست ريخت بپاى سبو مرا منت در اين سال وفات كرده ، چنان‌كه در « مطلع الشمس 2 : 445 » فرموده . * ( 136 - وفات لاوازيه حكيم فرانسه‌ئى ) * وى از علماء شيمىدان‌هاى معروف ، بلكه در واقع مؤسس علم شيمى جديد و كاشف اكسيژن مىباشد كه در سنه 1155 هجرى قمرى مطابق ( 1121 - 1120 ) شمسى متولد شده ، و پس از مدت پنجاه و سه سال قمرى عمر در اين سال وفات كرده . * ( 137 - وفات مرحوم ملا محمد رضا تبريزى - رحمه الله ) * در كتاب « دانشمندان آذربايجان » صاحب اين عنوان را در دو جا عنوان كرده . يك جا در حرف شين ( ص 198 ) بنقل از كتاب « نگارستان دارا » تأليف مفتون به فارسى بعنوان تخلص شفا ، و نام ملا رضا . و ديگر در حرف ميم ( ص 333 ) بنقل از كتاب « رياض الجنة » تأليف ميرزا حسن زنوزى بعنوان ملا محمد رضا ، و ظاهرا بعقيدهء تعدد