شش‌تن بشوند در « جنگ بهترين أشعار » ذكر شده . و 4 و 7 از معاصرين‌اند و اين‌ها همه با ميرزا محمد على مذكور ؛ سيزده نفر شاعر مايل تخلص خواهند شد . بالجمله ، ميرزا حسن صاحب عنوان هم مانند برادر از رجال معاريف عصر خود بوده و همانا در هيجدهم ماه محرم الحرام اين سال ، چنان‌كه در « تاريخ سرتيپ » نوشته ، مطابق ( . . . ) جدى ماه برجى متولد شده ، و پس از وفات برادرش ميرزا محمد على كه پيش از وفات محمد شاه بوده ، محمد شاه در أول سلطنت خود ، وى را مستوفى الممالك نمود ؛ و او در سنهء هزار و دويست و شصت وفات كرد و در صحن قديم قم در بقعه‌ئى قرينهء بقعهء فتحعلى شاه دفن شد و فرزند وى ميرزا يوسف آشتيانى صدر أعظم در 1303 بيايد . سنهء 1160 شمسى . . . ربيع المولود أول حمل ماه برجى * ( 15 - وفات شيخ ابراهيم آل سليمان ( يا ابن سليمان ) عاملى ) * در جزء پنجم ( جلد ششم ) « أعيان الشيعة » از اينكه شيخ محمد نحوى حلى نجفى و سيد صادق فحام كه هر دو از شعراء و أدباء بزرگ مىباشند ، أشعارى در مرثيه و تاريخ وى گفته‌اند ؛ استدلال كرده كه او از علماء بوده و سپس أشعار سيد صادق را در مرثيه و مادهء تاريخ وى نقل كرده كه وفات او را در اين سال مىرساند ، و آنها اين است : أ ضريح ما أرى أم روضة * بعثت نشر عرار و خزامى جدث ضاء به الكون كما * مزق البارق من جنح ظلاما أيها الزائر قف مستعبرا * ناضحا بالدمع ذياك الرغاما مهديا فى البدء و العود إلى * ذلك القبر صلاة و سلاما تاليا فاتحة الذكر له * ناعشا بالختم هاتيك العظاما ثم أنشد بعد تعدادك من * فضله تاريخه بيتا تماما حل ابراهيم فى دار علا * و كساه الله بردا و سلاما