و معاريف از آنها بهم رسيده ، كه بسيارى را هم ما در اين كتاب ذكر خواهيم كرد . بعضى كه نسبشان را نتوانيم بوى متصل نمائيم اشارهء ببودن آنها از أعقاب او مىنمائيم ، و بعضى ديگر را نسبشان را تا او متصل مىكنيم . و از قسم دويم همين اندازه اينجا گوئيم كه : فرزند آن جناب ، مرحوم ميرزا أبو الحسن 29 كه در عمود اين نسب واقع شده بطورىكه در « تاريخ نائين 3 : 95 » نوشته ، در أواسط شوال سنهء 1098 وفات كرده . و نواده‌اش ميرزا رفيع الدّين محمد 31 از علماء بوده ، و ما دو پسر از او در اين كتاب مىآوريم . يكى : مير محمد حسين 32 در 1279 . و ديگر : مرحوم مير سيد على 32 صاحب اين عنوان كه از علماء و فقهاء عصر خود بوده ، و در نجوم و طب و رياضيات تسلط داشته ، و شعر هم مىگفته ، و در نزد پدر خود درس خوانده ، و چندين كتاب تأليف كرده . أول : « حاشيه بر تفسير بيضاوى » . دويم : « رساله‌ئى در إثبات اينكه رجعت از ضروريات مذهب شيعه است » . سيم : « رساله‌ئى - در حرمت ريش تراشيدن » . چهارم : « رساله‌ئى در وجوب نماز جمعه عينا » . و او در دهم ماه محرم الحرام اين سال مطابق ( . . . ) جدى ماه برجى وفات كرده چنان‌كه ما خود قمرى آن را بر روى سنگ قبرش مقارن تحرير اين ورقه ديديم ، و نيز آقا نجفى مرعشى در « حاشيهء هداية الأنام : 35 » و همچنين در « تاريخ نائين 1 : 123 » همين‌طور نوشته‌اند . لكن در كتاب « جواهر الكلام : 495 » فرموده كه آقا نجفى مذكور در حاشيهء هدايه 10 محرم سنهء 1095 نوشته ، و بعد از آن گويد : خودم در قم خدمت آن جناب رسيده ، و أحوال مير سيد على را از او خواستم و او نوشت و داد ، و در آخر آن وفات او را در 10 محرم سنهء 1198 نوشته بود ، انتهى . و گويا نظر مؤلف « تاريخ نائين » به همين بوده ، كه در « جلد 3 ص 96 » او نيز 10 محرم سنهء 1198 نوشته ، و اين‌ها همه اشتباه در اشتباه است . يعنى آقا نجفى چنان‌كه گفتيم در حاشيهء مزبور ( 10 محرم 1195 ) گفته و وفات هم نتواند در 1095 باشد . و در اين همه مواضع فقط روز و ماه و سال قمرى نوشته شده و تطبيق آن با برجى و شمسى از خود ما مىباشد . به‌هرحال ، قبر اين مير سيد على در امامزادهء ستى فاطمه در اصفهان موجود