على التحقيق اشتباهات و اسقاطات عديده در آن رخ داده كه ما با ملاحظهء آن اشتباهات روى آنها شماره نهاديم ، و اكنون تا آنجا كه مىتوانيم آن را در دو قسمت تصحيح مىنمائيم . يكى : از حضرت حسن المثنى 3 عليه السلام تا شهاب الدّين على 18 نقيب ، و ديگر : از شهاب الدّين مرقوم تا ميرزا رفيعا ؛ پس چنين گوئيم كه : حضرت حسن المثنى 3 عليه السلام در مقدمه ذكر شد ، و آنجا وعده داديم كه أعقاب او را در اين سال ذكر كنيم . اينك گوئيم كه : آن جناب امامزاده‌اى بزرگوار و از روات أحاديث و أخبار بوده . و در سنهء 97 چنان‌كه در « عمدة الطالب : 86 در پاورقى » نوشته وفات نموده ، و به‌طورىكه در « منتخب التواريخ - خراسانى : 139 » فرموده در بقيع دفن شده ، و در « عمده : 87 » عقب او را از پنج نفر نوشته : عبد اللّه المحض 4 . ابراهيم الغمر 4 . حسن مثلث 4 ؛ كه اين هر سه از بطن فاطمه دختر حضرت سيد الشهداء عليه السلام بوده‌اند ، و داود 4 و جعفر 4 ؛ كه مادرشان ام‌ولدى بنام حبيبهء روميه بوده . و در اين كتاب ما فقط اولاد عبد اللّه المحض 4 را در 1205 و اولاد حضرت ابراهيم الغمر 4 را اينجا آورده و چنين گوئيم كه : حضرت ابراهيم الغمر 4 عليه السلام بطورىكه در « عمدة الطالب : 149 » نوشته سيدى شريف بوده ، و بواسطهء جودى كه داشته ملقب بغمر شده ؛ و حديث هم روايت كرده . و غمر چنان‌كه از « أقرب الموارد » برآيد : صفت مشبهه مانند صعب و بمعنى كريم است . و در « عمده : 150 » فرمايد : وى در سنهء 145 در حبس منصور بسن شصت و نه وفات كرد ، و او همان صاحب صندوق در كوفه است كه قبرش را زيارت مىكنند ، انتهى . و در پاورقى اين صفحه نوشته كه قبر او نزديك كراى سعد بن أبى وقاص معروف ، بر طرف چپ كسى است كه از راه‌آهن بشريعهء كوفه برود و تاكنون مزار وى معروف است ، انتهى . و هم در اين صفحه و پاورقى آن دارد كه اين ابراهيم با اينكه چندين نفر پسر و دختر داشته ، فقط اعقابش از فرزندش حضرت اسماعيل الديباج 5 باقىمانده ، و هم آنجا نوشته كه وى را شريف خلاص مىگفتند ، و در وقعهء فخ حاضر بوده ، انتهى . و حضرت امامزاده اسماعيل مذكور ملقب به الديباج الأكبر ، و بنا بر آنچه مشهور بلكه در بعضى از