كتب نيز مسطور است در اصفهان مدفون مىباشد . و اينك قبر وى در كنار شرقى خيابان هاتف نزديك بفلكهء شكرشكن واقع ، و بر آن گنبد و بارگاه و حرم و صحن و دستگاهى مجلل بر پا است كه آن را بنام وى امامزاده اسماعيل مىگويند ؛ لكن مدرك درستى در وقوع قبر وى در اين محل به نظر نرسيده . فرزندش حضرت ابراهيم 6 ملقب بطباطبا است ، و در وجه تلقب وى بدين كلمه در « عمده : 161 » فرموده كه پدرش وقتى در كودكى وى خواست جامه‌ئى برايش ببرد و او را مخير بين پيراهن و قبا نمود و او گفت طباطبا يعنى قباقبا ، انتهى . و اين ابراهيم طباطبا به‌طورىكه در « تاريخ نائين 3 : 94 » نوشته ، دختر أحمد ابن رستم معاصر مرداويج حكمران اصفهان را بزوجيت داشته ؛ و أحمد مرقوم رقباتى بعنوان وقف أولادى بر سادات طباطبائى وقف نموده كه آنها عبارت است از : زواره و جوزان ، و سروشنان ، و كشه ، و طرق ، و تار ، و قدرى از ورامين ؛ و تاكنون دودانگ از زواره و جوزان بوقفيت باقى و اين سلسله از آن استفاده مىكنند ، انتهى . و اين أحمد واقف را ما ندانستيم كيست . اگر چنان كه آنجا نوشته معاصر مرداويج بوده نتواند پدرزن ابراهيم طباطبا باشد ، زيراكه مرداويج بطورىكه در « تاريخ - اصفهان » جابرى نوشته ، در سنه 323 بقتل رسيده ، و ابراهيم طباطبا از رجال مائهء دويم و در طبقهء حضرت كاظم عليه السلام بوده ، و فرزندش محمد 7 برادر أحمد الرئيس مذكور در عمود اين نسب ، چنان‌كه در « عمدة الطالب : 161 » در پاورقى نوشته در سنهء 199 وفات نموده ، و در « شجره‌نامه سادات وهابىها » قضيه وقف كردن و دختر أحمد داشتن را دربارهء على الشهاب شاعر 11 مىنويسد ، و ما بنام او كه مىرسيم مىنويسيم ، و آنجا درست و در « تاريخ نائين » اشتباه است . به‌هرحال ابن ابراهيم سرسلسله جماعتى از سادات حسنى است كه همه را بنام و نسبت وى طباطبائى مىخوانند ، و آنها قومى عظيم و گروهى انبوه و در أقطار عالم از ايران و عراق عرب و شام و حجاز و هند و مصر و يمن و غيره موجوداند ، و جماعتى از رجال از علماء و معاريف و شعراء و غيره در هر عصرى از آنها بهم رسيده‌اند كه در اين كتاب ببسيارى از آنها برمىخوريم ، و در « مجله المرشد سال 1 شمارهء 2 : 46 » قبر او را در چملان