نوشته شود . او را دومين تاريخ فلسفه‌نگار خوانده‌اند ( برون 370 - ادواردز 6 : 226 ) . ششم گئورگيوس هورنيوس « 49 » در تاريخ فلسفه « 50 » به لاتينى چاپ ليدن در 1655 از آغاز و ريشهء فلسفه و دنبالهء آن جستجو كرده و نحله‌ها و سرگذشتهاى فيلسوفان را آورده است و آن آميختهء با اسرائيليات است . ( ادواردز 6 : 226 - برون 371 ) . هفتم توماس استانلى « 51 » كه او را ديوگنس لائرسيوس انگليس ميتوان گفت در تاريخ فلسفه « 52 » چاپ 1655 از ديوگنس و ديگران بهره برده و مانند ديوگنس زودباور است و از انديشهء خاورى كلده و ايران و عرب و مصر ياد كرده است . آن را اولئاريوس « 53 » به لاتينى درآورده و آن هم در لايبتسيگ در 1711 و در و نيز در 1731 چاپ شده است . ( برون 69 و 71 و 371 و 375 - ادواردز 6 : 226 ) . هشتم دانيلوس هاينسيوس « 54 » ( 1580 - 1655 ) زبان‌شناس و سراينده در تاريخ منظوم فلسفهء « 55 » خود كه براى گروتيوس « 56 » ساخته و در آن از منظومهء بوشيوس هرمانوس « 57 » ( چاپهاى 1507 و 513 و 1702 ) پيروى كرده و از ديوگنس بهره برده و آن را 1613 و 1616 چاپ شده است ( برون 67 و 367 و 370 ) . نهم فرانسوا فنلون « 58 » در گزيدهء زندگى و سخنان فيلسوفان « 59 » كه مانند ترجمه‌ايست از ديوگنس و با تاريخ زنان فيلسوف است و در 1726 و سالهاى ديگر چاپ شده و دو ترجمهء آلمانى آن در 1748 و 1763 هم چاپ شده است ( برون 377 ) .

--> ( 49 ) - Georgius Hornius ( 50 ) - Historia philosophicae ( 51 ) - T . Stanley ( 52 ) - The history of philosophy ( 53 ) - Olearius ( 54 ) - Dauielus Heinsius ( 55 ) - Replus graecorum epigrammatum ( 56 ) - Grotius ( 57 ) - Buschius Hermanus ( 58 ) - F . Fenelon ( 59 ) - Adrege de la vie des anciens philosophe