127 - ابو على حسين بن عبد اللّه بن سيناى بخارى [ 370 - 428 ه ] 127 ، 1 - چگونه وصف توان كرد كسى را كه مشرف و مستولى شده است بر شناخت حقايق اشياء و « 1 » در آمده است در ميان حقيقت ايشان ، و حكمت را در تحت تصرف خود در آورده چون تصرف ملوك بندگان خود را ، و عنان حكمت را در دست دارد به نوعى كه هر جانب اراده نمايد گرداند . و بالجمله اطناب در مدح او غالب‌شدنست بر صفحهء آفتاب از روى نمود و ظهور ؛ و زياده كردن است بر عدد قطرات باران از روى كثرت و وفور ، با آنكه غلوكننده در مدح او ايمن است از عيب افراط ، و ترسنده است از تهمت تفريط ، و نزديك است « 2 » به نقصان و تقصير ، و دور است از زيادتى و تكثير . 127 ، 2 - پدر او از اهل كفايت و عمال بلخ بود و در ايام امير حميد ملك المشرق نوح بن منصور به بخارا نقل نمود ، متولى شغل « 3 » ديوانى شد ، در دهى كه آن را خرميثن گويند از ديهاى بخارا ، و نزديك آن ديه ديهى بود كه او را افشنه مىناميدند . از آن ديه زنى به نكاح خود در آورد نام او ستاره بود ، و ابو على از آن زن متولد « 4 » شد ، در صفر سال سيصد و هفتاد به طالع سرطان و درجهء شرف مشترى و قمر نيز در شرف

--> ( 1 ) - اساس : مشرف شده است بر اشيا به شناخت آنها . ( 2 ) - د : « است » ندارد . ( 3 ) - د : عمل شغل . ( 4 ) - د : از آن متولد .