شمس الدين محمد بن محمود الشهرزوري ( مترجم : تبريزى )

301

نزهة الأرواح وروضة الأفراح ( تاريخ الحكماء قبل ظهور الإسلام وبعده ) ( فارسى )

34 - اخبار مهادرجيس 34 ، 1 - گندمگون بود و سرخ‌مو ، دراز ريش ، بزرگ گوش و بزرگ سر ، كوچك چشم ، لاغر بدن ، بسيار خاموش ، شيرين گفتار ، هرگاه سخن گفتى از روى تأنى و آرام گفتى . خوش دندان ، عصائى در دست داشت و بر سر عصا صورت هلالى بود . هشتاد سال زندگانى كرد . از سخنان اوست : 34 ، 2 - ابتدا به نام سزاوار حكمت [ 28 - الف ] و منتهاى رحمت و نعمت و غايت بخشش و احسان كه هست در همه مكان ، كه بخشنده است نيكويىها را به محض فضل خود گردانيده است ، شكر را سبب زيادتى بخششهاى خود . ساخته است ، كفر را باعث تنقيص و كمى رزق و نعمت‌ها « 1 » . 34 ، 3 - و گفت : دو چيز است كه مرد به آنها دنياى خود را به صلاح مىآورد : يكى ادب است كه نفس خود را به آن مواظبت داده است ، ديگر « 2 » سعى است كه عيش و زندگانى خود را به آن خوب ساخته است ، و دو چيز است كه محتاج است به آن به جهت صلاح معاد : عقليست كه بشناسد به آن خطاى خود را ، و ندامتى كه به آن زير دست سازد حرص خود را .

--> ( 1 ) - د : نعمت‌هاى خود . ( 2 ) - د : ديگرى .