موجب تبعيت غير « 112 » . 32 ، 120 - دو كس از اصحاب اسكندر به دعوى پيش اسكندر آمدند تا حكم كند ميان ايشان . اسكندر گفت : حكم من يكى را راضى مىگرداند و ديگرى را به خشم مىآورد ، بايد كه شما هر دو حق را به عمل آريد كه هر دو خشنود خواهيد شد « 113 » . 32 ، 121 - روزى در مجلس نشسته بود ، احدى ازو سؤال ننمود [ 81 - الف ] و چيزى نخواست ، گفت امروز را از عمر نمىشمرم . 32 ، 122 - و گفت همنشينان خود را : سزاوار است مردان را كه شرم كنند از اينكه « 114 » قبيحى كنند در منزل خود از اهل خود ، و در منزل غير خود از هر كه « 115 » ملاقى شود . و اگر خاطر جمع باشد كه كسى ملاقات نخواهد نمود ، از خدا شرم كنند . 32 ، 123 - حكما با يكديگر صلاح ديدند كه او را سجده كنند ، چنانچه خداى تعالى را مىكنند ، اسكندر از آن فعل ايشان را نهى كرد و منع فرمود و گفت : غير آفريدگار كل را سجده روا نيست ، و بگردانيد سجود را بر كسى كه پوشيده او را بهجت فضايل .

--> ( 112 ) - متن : و عند حسن الظن يقع الغير . ( 113 ) - د : خواهند شد . ( 114 ) - اساس : كنند اينكه . ( 115 ) - اساس : خود و هر كه : د : و در غير منزل خود .