10 ، 52 - و گفت : در زمين موضعى كه حكمت را در آن نگاه دارند ، بهتر از نفوس پاكيزه نيست . 10 ، 53 - و گفت : چه نافع است انسان را كه سخن گويد به چيزهاى نفيس بزرگ منزلت ، و اگر ممكن نباشد ، گوش كند از كسى كه آن را گويد . 10 ، 54 - و گفت : ملاحظه كن ازين كه فعل ناخوشى نه از تو « 48 » سر زند ، خواه در خلوت و خواه در پيش مردمان . بايد كه شرم و حياى تو از خود ، بيش از شرم و حياى تو باشد از همهء مردم . 10 ، 55 - و گفت : كسب مال از جاى حلال و صرف آن در جاى حلال ، پسنديده و ستوده است . 10 ، 56 - و گفت : هرگاه دروغى شنيديد ؛ آسان سازيد بر خود ، و صبر نمائيد از عمل به موجب آن . 10 ، 57 - و گفت : پيش از آنكه كارى كنيد ، فكر نمائيد در آن كار ، زيرا كه كار بد را شفيعى و مددكارى به هم نمىرسد . و كسب محافظت و اهتمام صحت بدن خود به ميانه روى از طعام و شراب و نكاح و رياضت بكنيد ، بلكه طلب كنيد صحت نفس را . 10 ، 58 - و گفت : ملاحظه كنيد از كارى كه در كردن آن نفس شما حسدى كسب كند . 10 ، 59 - و گفت « 49 » : هر چيز سزاوار نيست كردن آن ، ملاحظه كنيد كه در خاطر شما راه نيابد . 10 ، 60 - و گفت : مال خود را به عبث تلف مسازيد كه به منزلهء « 50 » كسى خواهيد بود كه آنچه در دست دارد خبر ندارد . و بخيل هم مباشيد ، كه

--> ( 48 ) - د ، ت : ناخوشى از تو . ( 49 ) - د : « و گفت » ندارد . ( 50 ) - د : به منزل كسى .