6 ، 61 - و فرمود : هر كه تعظيم كند علما را ، و قصد كند عدالت را ، و كسب كند عمل نيكو را ، و سعى كند در تحصيل علم و حكمت ، و ادب را زينت خود سازد ؛ برسد به بهترين چيزى كه مرغوب و مطلوب اوست از خير دنيا و آخرت . 6 ، 62 - و فرمود كه : بزرگترين مصيبت‌زدگان در جهان كسى است كه نه عقل دارد ، و نه حكمت ، و نه رغبت ، و نه ميل به تحصيل ادب . 6 ، 63 - و فرمود : هر كه باز دارد علم و حكمت و ادب را از صالحان ، قوت مىيابد به سبب او نادانى بدان . و كسى كه باز دارد علم خود را از مستحق و سزاوار علم ، باز مىدارد خداى تعالى او را در دنيا و آخرت از علم . يعنى نفع آن علم را به او نمىرساند . و بخيلى بر علم نمىكند ، مگر نادان كم علم ، چه اگر منفعت او از علم اندك نباشد ، بخيلى بر علم پستى فطرت و همت و حسودى اوست . 6 ، 64 - و فرمود : جود و بخشش نمودن به علم و حكمت ، بهتر است از بخشش به مال ، زيرا كه بقاى علم بيش از بقاى مال است ، همچنين ذكر چيزى كه از رهگذر علم حاصل آيد بيشتر مىماند از آنچه از رهگذر مال آيد . 6 ، 65 - و فرمود كه : جدل‌نكردن در سخن باعث سلامتى است . و كسى كه مكرر سازد سخن را ، و خواهد كه به سخن ضرر رساند ؛ اين كس را درشتى نبايد [ 18 - الف ] نمود ، و ملايمت و مدارا بايد كرد . و فاضلترين علم‌ها سه چيز است : آنكه دشمن خود را دوست خود سازى ، و نادان را دانا گردانى ، و فاجر و فاسق را به صلاح و نيكوكردار [ ى ] آرى . 6 ، 66 - و فرمود كه : صالح كسى است كه خير و خوبى او خير و خوبى همه كس باشد ، و آماده و مهيا سازد از براى نفس خود خير و خوبى كه