ديوگنس ( ترجمهء فرانسوى 1 : 232 ) هم بدين گونه از گفتهء آپولودوروس آمده است . در آن ياد شده است از : اجريجوار ( گرگوار ) ( ص 150 ) و قيقرون ( سيسرون ) ( ص 14 ) و بلوتارك ( 102 ) گويا همان لوطرقس ( 87 ) و لايرقه ( گويا ديوگنس لائرسيوس ) ( 82 و 102 ) و لوقريقه ( لوكرسيوس ) ( 44 ) و لوقيانوس ( 16 ) و مارى پولس ( 46 و 87 ) كه از آنها نقل شده است . تاريخ در آن با افسانه و داستان آميخته است و در برخى جاها با ديوگنس لائرسيوس يكى است ولى با آن جداييها دارد . من براى شناختن آن به فهرستهايى مانند معجم المطبوعات العربية ( ستون 1294 ) و قائمة المطبوعات العربية المحفوظة بدار الكتب حتى سنة 1862 چاپ 1963 ( ص 63 ش 212 ) نگريستم نتوانستم بدانم كه مؤلف فرانسوى آن كيست و نام آن چيست چون در خود كتاب چيزى در اين زمينه ندارد . كتابهاى فرنگى هم بسيار خواندم و ندانستم كه اصل فرانسوى آن چيست . در فهرست بنگال از ميرزا اشرف على ( ص 53 ش 750 D 17 م از چاپ سربى 1252 آن ياد شده است . 75 - مطرح الانظار فى تراجم اطباء الاعصار و فلاسفة الاعصار از فيلسوف الدولة ركن الحكماء و ملك الاطباء ميرزا عبد الحسين پسر محمد حسن پسر محمد كريم زنوزى تبريزى ( 1283 - 1360 ) كه از روى ملل و نحل شهرستانى و عيون الانباء و تاريخ الحكماء قفطى و ناسخ التواريخ و برخى كتابهاى فرنگى بنام احمد شاه قاجار ساخته است . بايستى در سه جلد باشد ، جلد يكم آن كه سرگذشت 45 دانشمند دارد و از الف تا د است در تبريز در 1334 چاپ شده است ، جلد دوم دنبالهء آن و سومى در تاريخ پزشكان روزگار خود او است . اين دو را پسر او دكتر فيلسوفى ميخواهد به نگارش درآورد و چاپ كند .