هم از اوست مرآة الكرامة در يك مقدمه و چهار ركن و مرآت و خاتمه در سرگذشت عارفان و حكيمان كه در آن از سال 1037 ياد شده است . من از نسخهء آن در فهرست نسخه‌هاى كرمان دانشكدهء ادبيات تهران ياد كرده‌ام . ( ص 43 و 177 ش 2 / 277 ) ( ذريعه 20 : 285 ) . 66 - قطب الدين محمد پسر شيخ على پسر عبد الوهاب شريف ديلمى اشكورى لاهيجى زندهء در 1075 و 1097 ، محبوب القلوب ساخته است به عربى آميختهء با فارسى در سه مقاله و خاتمه از روى نزهة الارواح شهرزورى و طبقات الاطباء ابن ابى اصيبعه و ديگر دفترها كه از آنها ياد مىكند ، با آميختن تاريخ و پندار فلسفى با اخبار شيعى و گزارش آنها و نزديك ساختن آنها با فلسفهء يونانى ، در حواشى فراوان خود او كه در نسخه‌هاى خطى آمده است اين كار او هم آشكار است . او برادر بهاء الدين محمد اشكورى لاهيجى است كه تفسير فارسى دارد و رسالهء نوريه در عالم مثال ( چاپ جلال الدين آشتيانى ) و خير الرجال نخستين مقالهء آن را كه در تاريخ فلسفهء يونانى است حاجى ميرزا نصير گيلانى در تهران در 1317 قمرى به چاپ سنگى رسانده است . در طرائق الحقائق ( 3 : 287 چ او 3 : 614 چ 2 در حاشيه ) آمده است كه يكى از پيروان حاجى محمد حسن نايينى به دستور او آن را به فارسى درآورده است . او بايد همان حاجى محمد حسن مرشد باشد كه در 90 سالگى در 1250 درگذشته است ( طرايق 3 : 110 چ 2 - تاريخ نايين 1 : 181 - انساب خاندانهاى مردم نايين ص 14 - مكارم الاثار 4 : 137 ) . اين مترجم بايد همان احمد بن محمد نعيم بن عبد الله حسينى