علم من علمه » و آن همان هفتاد دفترى است كه براى او كاريس ( در متن : او فارس ) ساخته و بجا گذارده است ( ص 37 چاپ مصر و ص 24 چاپ بيروت ) و آن در برابر دفترهاى آموختنى ( تعاليم ) است . قفطى ( 28 ) هم همين سخن را دارد . صاعد در اينجا بايد همان يادداشتها را Upomnemata خواسته باشد كه براى اوكاريس ( نه : اوفاريس ) ساخته يا او آنها را ياد كرده است ، همان « التذكرات ايبومنماطا » « 55 » . نام آن در فهرستهاى هسوخيوس ( ش 168 ) و ديوگنس لائرسيوس ( ش 33 بند 23 ) ( ترجمهء انگليسى 1 : 466 و فرانسوى 1 : 236 ) و بطلميوس ( قفطى 46 ، ابن ابى اصيبعه 1 : 68 ) هم هست ( گفتار كلامرث 435 - م . مورو 17 / 117 و 166 و 257 و 280 و 281 و 303 - هاملين 46 - ژ . مورو 8 و 9 و 262 ) . ابن ابى اصيبعه ( 1 : 36 و 37 و 43 و 47 و 51 و 57 ) از وى بهره برده است . ( گاهنامه 1310 ص 105 - علم الفلك نالينو 310 و 332 و 335 ) . اشترن « 56 » در گفتار خود دربارهء ابن المسرة در 1968 گفته است كه وى در طبقات الامم خود ( ص 9 و 33 - 41 مصر و 7 و 21 - 27 بيروت ) از فصلهاى يكم و سوم و چهارم الامد الى الابد عامرى نيشابورى تا اندازه‌اى برگرفته و مانند گفته‌هاى او در الامد چاپ شده ( ص 59 و 70 - 86 ) ديده مىشود ، چنان كه در صوان الحكمة دربارهء فيلسوفان يونانى مانند گفته‌هاى او را مىبينيم . ابو المعالى هم در بيان الاديان ( ص 6 ) از الامد الى الابد عامرى گرفته است . ( ديباچهء عربى 36 و 37 و انگليسى 31 الامد الى الابد -

--> ( 55 ) - Hypomnematique ( 56 ) - S . M . Stern