فلسفهء عرفانى است . از او است دفترى دربارهء ورزش ( ژيمناستيك ) و هفتاد و سه نامه و هروئيكوس « 49 » كه گفتگو و ديالگى است دربارهء نيايش پهلوان افسانه‌اى پروتس لائوس « 50 » كه در دفتر دوم ايلياد هميروس از وى ياد شده است . همچنين از اوست زندگىنامهء سوفستائيان كه در آن از سى و سه تن سوفيستوس از گرگياس لئونتينى تا سوفيستوسهاى سدهء دوم و سوم پس از مسيح گفتگو شده است . اوناپيوس « 51 » در 346 م در سارديس زاده و در هفده سالگى در آتن از پروهائرسيوس « 52 » مسيحى ارمنى سوفستائى آموخته ولى مسيحى نشده بود و او نزديك 414 درگذشته است . تاريخ فيلسوفان و سوفستائيان او ساده است و در سرگذشتها چندان به تاريخ نپرداخته است . او در آن ( 345 و 347 ) ميگويد كه فرفوريوس و سوتيون هر دو تاريخ و زندگىنامهء فيلسوفان دارند ، ولى فرفوريوس به افلاطون كه رسيد آن را پايان داد سوتيون كه پس از وى ميزيسته است از فيلسوفان پس از آن هم ياد كرد ولى فيلسوفانى كه ميان اين دو ميزيسته‌اند ياد نشده‌اند . فيلوستراتوس لمنوسى سوفيستوس‌ها را مانند فيلسوفان ديگر درست شناساند . اين دو دفتر تاريخ فلسفه با هم در لوئب كلاسيكال با ترجمهء انگليسى چاپ شده و در ديباچهء هر دو دربارهء برخى از آنها كه در هر دو آگاهى كمترى داده شده است گفتگوى بيشترى شده است . ( فرهنگ بزرگ دانشنامه‌اى لاروس به فرانسه - دانشنامهء بريتانيكا به انگليسى ) در بستان الاطباء و روضة الالباء ابن مطران چنين آمده است

--> ( 49 ) - Heroikos ( 50 ) - Protesilaus ( 51 ) - Eunapius ( 52 ) - Prohaersius